നീലംപേരൂര്‍ പടയണി

പ്രകൃതിയുടെ വികൃതിയില്‍ തളരാത്ത സമര്‍പ്പണം

2010-09-02T20:58:00.000+05:30

ലേഖകന്‍: അനില്‍ .പി. (ഉണ്ണി) , പൂന്തോട്ടം

കേരളത്തിലിപ്പോൾ പരക്കെ മഴ പെയ്യുകയാണ്‌. ചിങ്ങം പിറന്നാൽ പിൻ വാങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നതാണ്‌ കാലവർഷത്തിന്റെ രീതി. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈ രീതിക്ക് മാറ്റം വരാറുണ്ട്. ഇത്തവണ അതാണിതുവരെയുള്ള സ്ഥിതി.

നീലമ്പേരൂരിൽ ഇപ്പോൾ പടയണിക്കാലമാണ്‌. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ചൂട്ടു പടയണി കഴിഞ്ഞ് പച്ചയിലൂടെ കുടയിലേക്ക് പടയണി പകർന്ന് കഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്തന്നെ പടയണിപ്പറമ്പുകളിൽ ഇപ്പോൾ പണികളുടെ പൂരം നടക്കുന്ന സമയവും. പെരുമഴയുടെ തുള്ളിക്കുലുക്കങ്ങൾ ഈഗ്രമത്തിന്റെ പടയണി ആവേശത്തിന്റെ കനൽ കട്ടകൾക്കുമേൽ നൃത്തം വയ്ക്കുകയാണോയെന്ന സന്ദേഹം ഫോൺ വിളികളായി അങ്ങുദൂരെനിന്നു പോലുമെത്തുന്നുണ്ട്. സംശയമുന്നയിക്കുന്നവരുടെ ആല്മാർത്ഥതയും പടയണി സ്നേഹവും തന്നെയാണ്‌ അവരെ അതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതെന്നറിയാം. സന്തോഷത്തോടെ നീലമ്പേരൂരിന്റെ പടയണിമുറ്റത്തേക്ക് നമുക്ക് നീങ്ങി നില്ക്കാം. അവിടെ മഴത്തുള്ളികൾ നൃത്തം വയ്ക്കുന്നത് പടയണി ചൂട്ടുകളുടെ അകമ്പടിയോടെതന്നെയാണെന്ന് ആനന്ദത്തോടെ അറിയാം.

അവിട്ടം നാളിൽ മഴയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ചൂട്ട് വയ്പ് സമയം മഴ മാറിനിന്നു. പിന്നീടിങ്ങോട്ട് മഴയുടെ ഒളിച്ചുകളിതന്നെ. ചിലപ്പോൾ നൂൽ മഴ അല്ലെങ്കിൽ ചാറ്റൽ മഴ. ഇടയ്ക്കൊക്കെ പെരുംതുള്ളിയും. ചുരുങ്ങിയത് 3000 മനുഷ്യപ്രയത്നദിനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടേണ്ട 15 ദിനങ്ങളിൽ ഈ കളി ഒരു പരീക്ഷണം തന്നെയാണ്‌. തടി ഉരുപ്പടികളെല്ലാം പുറത്തെടുക്കണം. കമുക് വെട്ടി ചിറമ്പ് കീറി നിലയിട്ട വല്യന്നത്തിന്‌ വാരി വരിയണം. വാഴക്കച്ചിയും പിണ്ടിയും ശേഖരിക്കണം. വഴിപാടന്നങ്ങൾ ചൊട്ടനാക്ക് ഉരുമ്മിക്കൂട്ടി ചട്ടത്തിലാക്കണം. അതിന്‌ ഈറ പൊളിച്ചെടുത്ത് അരണമരനാരുകൊണ്ട് കെട്ടി വരിയണം. പിന്നെ വലിയ അന്നത്തിനും 75 പുത്തനന്നങ്ങൾക്കും വാഴക്കച്ചിപൊതിഞ്ഞ് പിണിക്കയറിട്ട് വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി രൂപം തിരിക്കണം. പൂരം നാളിലെ നിറപണികൾക്ക്മുമ്പ് തീരേണ്ട പണികൾ വളരെച്ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞുവെന്നേയുള്ളൂ. ഈ ദിവസങ്ങളിലെല്ലാം അടിയന്തിരക്കോലങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം വേറെയുമുണ്ട്. എന്താവുമെന്ന ഉല്ക്കണ്ഠ് അസ്ഥാനത്തല്ല.

പക്ഷെ പേടിച്ചുമാറി നില്ക്കുമ്പോഴല്ലെ പരാജയപ്പെടുത്താൻപറ്റൂ. പരമപുരുഷന്റെ രേതസ്സായിതന്നെ മഴത്തുള്ളികളെ പടയണിപ്പറമ്പിൽ വച്ച് പ്രകൃതിപൂജയുടെ ഈ ഉൽസവം ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോഴൊ? പടയണി തുടങ്ങി ആദ്യത്തെ 7 ദിവസവും നീലമ്പേരൂരിൽ സംഭവിച്ചത് അതാണ്‌. വലിയ അന്നങ്ങൾക്കെല്ലാം ചതയ ദിവസം തന്നെ നിലയിട്ടു. ചെറിയ അന്നങ്ങൾക്ക് ചട്ടം കൂട്ടലും അന്ന് തുടങ്ങി. പിന്നെ രണ്ടു ദിവസംകൊണ്ട് ‌ അത്യാവശ്യം വേണ്ട അറ്റകുറ്റപ്പണികളും തീർത്തു.

ഞായറാഴ്ച പടയണിപ്പറമ്പിൽ രാവിലെതന്നെ മഴയെത്തി. നിശ്ചയിച്ചത്പോലെ നാട്ടുകാരൊന്നായി മഴയോടൊപ്പം പടയണി മൈതാനത്തെത്തി. നൂലായിത്തുടങ്ങി ചാറ്റലായും പെരുമഴയായും എത്തിയപ്പോഴൊക്കെ ഗ്രാമമൊന്നടങ്കം പണികൾക്ക് മുറുക്കം കൂട്ടി. തോല്പ്പിക്കാൻ വന്ന മഴ പണിത്തളർച്ച അറിയിക്കാത്ത സഹായിയായി കുട പിടിച്ച് നിന്നു. വലിയ അന്നത്തിനും അഞ്ചേകാലിനും കമുക് കീറി വരിച്ചിൽ പൂർത്തിയാക്കി. അവയ്ക്കുള്ള വാഴക്കച്ചികൾ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ചാറ്റൽ മഴയും പെരുമഴയും നനഞ്ഞും നനയാതെയും നാടിന്റെ ബാല്യങ്ങൾ പടയണിപ്പണികളുടെ ഹരം നുകരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിഷ്കളങ്ക ബാല്യത്തിന്റെ കളിയരങ്ങായിക്കൂടിമാറിയ പടയണിപ്പറമ്പിലൊരു കുരുന്ന് പള്ള്I ഭഗവതി തന്നെ തുള്ളിക്കളിക്കുകയായിരുന്നുവോ?

(പടയണിയുടെ എട്ടാം ദിവസമായ കുടനിർത്തിനു മുമ്പെഴുതിയ ലേഖനം 3 ദിവസം താമസിച്ച് പോസ്റ്റ് ചെയ്തതിൽ പടയണി റ്റീം ഖേദം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. )

നീലംപേരൂര്‍ പടയണിക്ക് തിരശീല ഉയര്‍ന്നു

2010-08-23T00:01:00.012+05:30

നാളെ അവിട്ടം നാള്‍ രാത്രി 10 മണിക്ക് ചൂട്ടു വയ്ക്കുന്നതോടുകൂടി പടയണി ആരംഭിക്കുകയായി. നീലംപേരൂര്‍കാരുടെ ഓണം ആരംഭിക്കുന്നതെയുള്ളൂ. മനസ്സില്‍ തുടികൊട്ടുന്ന പടയണി മേളം പതിനാറാം പൊക്കം പൂരം പടയണിയോട് കൂടി അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ദശകം കഴിഞ്ഞുപോയ വ്യസനം ആണ് ഓരോ നീലംപേരൂര്‍ സ്വദേശിക്കും.

മേല്‍ശാന്തി ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ യുവ സാങ്കേതിക വിദഗ്ധര്‍ ആയ ജ്യോതിഷും ജഗദീഷും ചേര്‍ന്ന് റെക്കോര്‍ഡ്‌ ചെയ്തു എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തു, നീലംപെരൂരിലെ ഒരേ ഒരു ചാര്‍ട്ടെര്‍ഡു അക്കൌണ്ടന്ടും പടയണി ജീവതാളവുമാക്കിയ അനില്‍.പി യുടെ വിവരണത്തോടെയുള്ള പടയണിയുടെ സര്‍വ മേഖലയും വിവരിക്കുന്ന ഒരു വീഡിയോ ഇവിടെ കാണാം. ഒരു സിനിമ കാണുന്ന ലാഘവത്തോടെ ഏഴു ഭാഗങ്ങളുള്ള ഈ വീഡിയോ കാണാം. ഒന്ന് കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്തത് തനിയെ വന്നുകൊള്ളും.

പഴമയുടെ പെരുമയില്‍ പടയണി ( രണ്ടാം ഭാഗം )

2010-08-15T03:56:00.001+05:30

ജാനകിയമ്മ, പൂന്തോട്ടം ( പരുതൂട്ട്‌ ), നീലംപേരൂര്‍

ഒന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു വായിക്കുമല്ലോ അല്ലെ?

നീലംപേരൂര്‍ കുന്നക്കാട്ട് വീടിന്‍റെ അറവാതില്‍   ആയിരുന്നു രണ്ടുഭാഗങ്ങളുടെ അതിര്. അറവാതിലിന്‍റെ തെക്ക് ഭാഗം തെക്കരെന്നും, വടക്ക് ഭാഗം വടക്കരെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇങ്ങനെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങള്‍ തിരിഞ്ഞിരുന്നത് ശത്രുക്കള്‍ ആയിട്ടല്ല, മറിച്ച് , പൂരത്തിന് കൂടുതല്‍ വീറും വാശിയും വരുത്താന്‍ വേണ്ടി ആയിരുന്നു. ഒരു മത്സര ബുദ്ധി. അത്ര തന്നെ. ഈ കീര്‍ത്തനത്തിലെ വരികള്‍ തന്നെ ഇതിനു തെളിവാണ്.

" ഐക്യതയുണ്ട് ഇരുപാട്ടിലുള്ളോര്‍ക്കും
ശ്ലാഖ്യനാകും ഗുരുവിനെ ശങ്കിച്ച്..
വാക്ക് പോലും അവജ്ഞയൊന്നില്ലവര്‍
നീലംപേരൂര്‍ മരുവും ശിവേ തൊഴാം. "

രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും മത്സരിച്ചു കോലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷെ കുറച്ചു കാലങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കോലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ ആളുകള്‍ കുറവായി. അങ്ങനെ പടയണി നടത്തിപ്പില്‍ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുവാന്‍ തുടങ്ങി. തുടര്‍ന്ന് പൂരം പടയണി നിര്‍ത്തി വയ്ക്കാമോ??? അതിനു പകരമായി മറ്റെന്തെങ്കിലും ചടങ്ങുകള്‍ മതിയാകുമോ?? എന്ന് അറിയുവാന്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ദേവ പ്രശ്നം വച്ചു. എന്നാല്‍ ഒരു കരണ വശാലും   പടയണി നിര്‍ത്താന്‍ പാടില്ല, പകരം രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും ഒരുമിച്ചു    ചേര്‍ന്ന് ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്നു പടയണി തുടരണം എന്ന് പ്രശ്ന വിധിയില്‍ തെളിയുക ഉണ്ടായി. അങ്ങനെ 1103ആം ആണ്ടില്‍ രണ്ടു   വിഭാഗം പടയണി   നിര്‍ത്തി, ഒരുമിച്ചുള്ള പടയണി ആയി. അന്ന് എനിക്ക് 3 വയസ്സേ   ഉള്ളൂ. ഇവയെല്ലാം എന്‍റെ അമ്മയില്‍ നിന്നും, മുത്തശ്ശിമാരില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ അറിവുകള്‍ ആണ്. അന്ന് പടയണിക്ക് വഴിപാടു അന്നങ്ങളുടെ എണ്ണം വെറും അഞ്ചോ , ആറോ ഒക്കെ ആയിരുന്നു. ഇന്ന് അതല്ലല്ലോ, 100 നു അടുത്തുവരെ   പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. സന്താന ഗോപാലം, ഭീമന്‍, യക്ഷി,എന്നിങ്ങനെ കോലങ്ങള്‍ അന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്നങ്ങള്‍ മാത്രമേ കെട്ടി ചമയിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. കോലങ്ങള്‍ ഓരോ കലാവാസന ഉള്ള വ്യക്തികളുടെ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നവയാണ്. ഓരോരുത്തരുടെയും ഭാവനയില്‍ രൂപപെട്ടതാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന കോലങ്ങള്‍. കെട്ടി ചമയിക്കാതെ തടിയില്‍ ചെത്തിയെടുത്തു ഓരോ രൂപങ്ങള്‍ അന്ന് കോലങ്ങള്‍ ആയി എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നു. അന്നൊക്കെ ഒതളം എന്ന വൃക്ഷം ധാരാളമായി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒതത്തിന്‍റെ തടിയില്‍ ചെത്തിയെടുത്ത ഭീമന്‍, സന്താന ഗോപാലം എന്നിവ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പരുതൂട്ടു വേലു പണിക്കര്‍, കളത്തില്‍ ശങ്കുമ്മാവന്‍ എന്നിവരാണ് അന്ന് കോലങ്ങള്‍ തടിയില്‍ ചെത്തി എടുത്തിരുന്നത്.

പണ്ട് നീലമ്പേരൂര്‍   വെള്ളത്താല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ചെറിയ ദ്വീപ്‌ ആയിരുന്നു. അന്ന് തനി കുട്ടനാട് ആയിരുന്നു. റോഡുകളോ, വാഹന സൌകര്യങ്ങളോ ഇല്ല. തോടുകളും, പുഞ്ച പാടങ്ങളും   മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അമ്പലവും, പരിസരവും മാത്രം കര ഭാഗം. ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങള്‍ എല്ലാം വെള്ളം മാത്രം. അന്ന് ജല ഗതാഗതം മാത്രമാണ് ആശ്രയം. അന്നത്തെ കാലത്ത് പടയണി കാണാന്‍ ദൂരെ ദിക്കില്‍ നിന്നും വരുന്നവര്‍ വള്ളത്തില്‍ ആണ് വരുന്നത്. താഴത്ത് കടവില്‍ വരെ വള്ളത്തില്‍ വരും. പടയണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ആരും ആ പരിസരത്ത് നില്‍ക്കരുത് എന്നാണ് വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ട് വന്നവരെല്ലാം രാത്രിയില്‍ തന്നെ വന്ന വള്ളങ്ങളില്‍ തിരികെ പോകും. അന്ന് വിരുന്നുകാര് വന്നാല്‍ താങ്ങാന്‍ പാകത്തിന് സൌകര്യങ്ങള്‍ വീടുകളില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാല്‍ ആരും തന്നെ   തങ്ങാതെ പടയണി കണ്ടു തിരിച്ചു പോവുകയാണ് പതിവ്. ഇന്ന് അവസ്ഥ എല്ലാം മാറിയില്ലേ. റോഡ്‌ മാര്‍ഗം   ധാരാളം വാഹനങ്ങള്‍ വരുന്നു. ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാന്‍ ആളുകള്‍ക്ക് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല.

എത്ര ആഘോഷം ആണെങ്കിലും ഏഴര വെളുപ്പിന് പടയണി നിര്‍ത്തണം എന്നാണ് നിയമം. അതായതു വെളുപ്പിന് 3 മണിയോടുകൂടി. പടയണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ആരും അവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ പാടില്ല. കാരണം വേറെ ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങുണ്ട്. അതാണ്‌ വിളക്കിതിരിയും,ചോറും വയ്ക്കല്‍. എന്‍റെ ഓര്‍മയില്‍ മഠത്തിലെ നാണു അമ്മാവന്‍ ആണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നത്. 16 ദിവസം വ്രതം നോറ്റ്,പൂരത്തിന്‍റെ ദിവസം ഉപവാസം നിന്നാണ് രാത്രിയില്‍ ഈ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നത്. അമ്പലത്തിലുള്ള ഭൂത ഗണങ്ങള്‍ക്ക് ബലി കൊടുക്കുക എന്നതാണ് അതിന്റെ സങ്കല്പം. പൂരക്കളം ശൂന്യം ആയിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ആ നിശബ്ദതയില്‍ വിളക്കിതിരിയും ചോറും വയ്ക്കുന്ന ആള് മുമ്പെയും, ചൂട്ടു പിടിച്ചു വെളിച്ചം കാണിക്കുന്ന ആള് പിറകെയും ആയി അമ്പലത്തിലെ ആല്‍ത്തറയില്‍ എത്തുന്നു. അവിടെ നിവേദ്യ സാധങ്ങള്‍ എല്ലാം വയ്ക്കുന്നു. ചോറ്, കരിക്ക് എന്നിവ. കൂട്ടത്തില്‍ നിണം കലക്കുന്നു. അത്രയും അവിടെ വച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ രണ്ടുപേരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ വേഗം നടന്നു സ്വന്തം വീടുകളില്‍ എത്തുന്നു. 16 ദിവസത്തെ വ്രതത്തിന്‍റെ ശക്തിയാകാം വിളക്കിത്തിരിയും ചോറും വയ്ക്കുന്ന ആളിന് ഒരു അമാനുഷിക ശക്തി ഉണ്ടാകുന്നതായി അവരുതന്നെ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

-ശുഭം-

ബാല്യകാല സ്മരണകളിലൂടെ ( ഒന്നാം ഭാഗം )

2010-07-12T07:19:00.005+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

കേരളത്തിലെ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമമായ നീലംപേരൂരില്‍ കാലങ്ങളായി നടന്നു വരുന്ന പൂരം പടയണി ഇന്ന് ആഗോള പ്രശസ്‌തി ആര്‍ജ്ജിച്ചിരിയ്ക്കുകയാണ് . ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമം നെഞ്ചോടടുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന പടയണി എങ്ങനെ ഇത്ര വളര്‍ന്നു വലുതായി. ഇത് ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന പഴയ തലമുറ ചെയ്ത സുകൃതമാണ്. അവരുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭക്തിയും കറകളഞ്ഞ വിശ്വാസവുമാണ് പടയണി ഈ നിലയിലെത്തുവാന്‍ കാരണം.

ഏതാണ്ട് 35വര്‍ഷത്തെ പടയണി അനുഭവങ്ങളുള്ള എന്റെ പടയണി സ്മരണകള്‍ തുടങ്ങുന്നത് എന്റെ പേരമ്മമാരായ അപ്പുറത്തമ്മയില്‍നിന്നും കാത്തമ്മയില്‍നിന്നും ആണ് . മനസ്സില്‍ ഭക്തിവിശ്വസങ്ങള്‍ നിറയ്ക്കുന്ന കഥകള്‍ പടയണിയെ കുറിച്ചും ദേവിയേകുറിച്ചും അവര്‍ പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നു. പടയണി കഴിഞ്ഞും അറിയാതെ കിടന്നുറങ്ങിയവരെ വാര്‍പ്പിട്ടു മൂടിയതും വിളക്കിതിരിയും ചോറും വച്ചശേഷം പരീക്ഷിക്കാനിറങ്ങിയവരുടെ കണ്ണ് നഷ്ടപ്പെട്ടതും ഒക്കെ അവയില്‍ ചിലതുമാത്രം.

തിരുവോണത്തിന്റെ പിറ്റേന്ന് അവിട്ടത്തിനു ചൂട്ടിടീല്‍ ചടങ്ങ് നടന്നു കഴിയുമ്പോള്‍ മുതല്‍ കാത്തമ്മയ്ക്ക് ഉത്സാഹം ആകും. തൊട്ടടുത്ത്‌ വാസു പണിക്കന്‍ അന്നം പണിയാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.അവിടെപോയി അന്നങ്ങളുടെ കണക്കു തിരക്കിയത്തിനു ശേഷം ഇത്തവണ ഇത്ര അന്നങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എന്ന് അഭിമാനത്തോടെ വീട്ടില്‍വന്നു പറയുന്നത് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ വാസു പണിക്കന്‍റെ പണി പുരോഗതി നിരീക്ഷിയ്ക്കുവാന്‍ പേരമ്മയുടെ കൂടെ ഞാനും പോകും. അന്നതിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പണിതു അത് ചട്ടത്തില്‍ ഉറപ്പിച്ചതിനു ശേഷം ഉടമസ്ഥന്‍ നടയ്ക്കു വയ്ക്കുന്നതിനൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ സാക്ഷികളാണ്.

അതുപോലെ മൈതാനത് വല്യന്നങ്ങളും കോലങ്ങളും ഒക്കെ തയാറാക്കുന്ന തിരക്കില്‍ മുതിര്‍ന്നവരുണ്ടാകും. നീലമ്പേരൂര്‍ സ്കൂളില്‍ നടന്നുപോയി പഠിയ്ക്കുന്ന ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ പോകുമ്പോഴും,വരുമ്പോഴും മൈതാനത്ത് അല്‍പ്പനേരം തങ്ങും. ചൂട്ടിനായി മൈതാനത് വിരിചിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഓല മടലുകളില്‍ കൂടി ഓടുക, വാഴക്കച്ചിയ്ക്കിടയില്‍ പാത്തിരിയ്ക്കുക തുടങ്ങിയവ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഇഷ്ട വിനോദങ്ങള്‍ . ഈര ,കുറിച്ചി , തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളില്‍ പോയി മുതിര്‍ന്നവര്‍ ഏറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നവയാണ് ഈ ഓല മടലുകള്‍. പക്ഷെ അതൊന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ബാധകം അല്ല. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അവ കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ മാത്രം. പക്ഷെ അവ ഉണങ്ങി കഴിയുമ്പോള്‍ ചൂട്ടു കറ്റ ആയി തെറുക്കുവാന്‍ ഞങ്ങളും കൂടും.

കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് കേശവചേട്ടന്‍ അടിയന്തിര കോലം ഒരുക്കുന്നത് ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുക. അപ്പോള്‍ ഊട്ടുപുരയിലെക്കോടും. അവിടെ പൂമരവും,തട്ടുകുടയും, പ്ലാവിലയില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന ഭീമനും ഹനുമാനും ഒക്കെ വിസ്മയ കാഴ്ചകള്‍ ആയി.

ചൂട്ടിടീല്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള എട്ടാമത്തെ ദിവസം കുടനിര്‍ത്താണ്. ഒരു ചെറിയ പൂരം തന്നെ. രാത്രിയില്‍ കുടംപൂജകളിയുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാനും, ചേട്ടനും, അനിയന്മാരും ഒക്കെ ഉറക്കം പിടിച്ചിരിയ്ക്കും. അമ്മയും, പേരമ്മയുംകൂടി ഞങ്ങളെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തും. സങ്കടത്തോടെയും,ദേഷ്യത്തോടെയും ഞങ്ങള്‍ അവരോടൊപ്പം അമ്പല മൈതാനത് എത്തും. മൈതാനത്ത് എത്തിയാല്‍ ഞങ്ങള്‍ ഉഷാറാകും. കാര്‍ത്തികേയന്‍ ചേട്ടന്‍ കൂട്ടിയ ആഴിക്കു ചുറ്റുമായി നാട്ടുകാര്‍ നില്‍ക്കുന്നു. തന്നാനെയ് തന്നേയ് തിനനെയ്‌ ......, കൃഷ്ണചെട്ടന്റെ ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങുന്നു. അതോടൊപ്പം ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍ ഇലത്താളത്തിന്റെ ശബ്ദവും. പാലാഴിയില്‍ പാല് കുടിയ്ക്കാന്‍ പോയ ഗണപതിയെ സ്തുതിയ്ക്കുന്നതിനിടെ തീ തിതിത്തി തിത്തി അയ്യത്താ .....,വായ്ത്താരി കടന്നു വരുന്നു. അതിനനുസരിച്ച് ആഴിയ്ക്ക് ചുറ്റും ചുവടു വയ്ക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും, ആണ്‍കുട്ടികളും. ഇറങ്ങിക്കളിയിലെ വ്യത്യസ്ത ശൈലിയുമായി ചന്ദ്രുചേട്ടന്‍, വിജയന്‍, നാരായണന്‍ ചേട്ടന്‍ തുടങ്ങിയവരുണ്ട്. ഇതൊക്കെ കണ്ടു രസിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ കുടംപൂജ കളിയുടെ സമാപനം കുറിച്ച് കൃഷ്ണചേട്ടന്റെ കലാശക്കൊട്ടു. അപ്പോള്‍ കാത്തമ്മ ഞങ്ങളെ ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ മണ്ഡപത്തിനു അടുത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകും. അനുവാദം വാങ്ങാന്‍ പോവുകയാണ്, ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ ഇരിയ്ക്കണം എന്നൊരു താക്കീതും തരും. ശ്വാസം അടക്കിപിടിച്ചു നില്‍ക്കും. സൂചി വീണാല്‍ കേള്‍ക്കാവുന്ന നിശബ്ദത. കുന്നക്കാട്ടെ ചിറ്റപ്പന്‍ ദേവിയെ തൊഴുതതിനു ശേഷം പെരുമാളിന്റെ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് സാവധാനം നീങ്ങുന്നു. പെരുമാളിനോട് അനുവാദം വാങ്ങിച്ചു തിരിയുമ്പോള്‍ ഹുയ്യോ എന്ന ആരവം. അറിയാതെ ഞെട്ടി പോകും. പിന്നീട് ഗോപിചേട്ടന്റെ കൂ കൂ വിളിയുടെ ഒടുവില്‍ ഉയര്‍ന്നു താഴുന്ന ചെമ്പന്റെ ചെണ്ടയുടെ ശബ്ദം.

ഇത്തക തീ തോ ......,എന്ന താളത്തിലേക്ക് ചെണ്ട നീങ്ങുമ്പോള്‍ തോര്‍ത്തുകള്‍ അതിനനുസരിച്ച് ചലിപ്പിയ്ക്കുകയായി. തോത്ത കളിയ്ക്ക് അണി നിരന്നവര്‍ ‍. പതിഞ്ഞ കാലത്തില്‍ തുടങ്ങി ദ്രുത താളത്തിലേയ്ക്ക് കൊട്ടി കയറുമ്പോള്‍ അതിനനുസരിച്ച് തോര്‍ത്തിന്റെ ചലനവും മാറും. കണ്ടു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉള്ളംകാലില്‍ കൂടി ആവേശം ഇങ്ങനെ കത്തിക്കയറും. ഒരു ആണായി ജനിച്ചില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് സങ്കടപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങള്‍. തോത്ത കളിക്ക് ശേഷം തട്ടുകുടയും,പൂമരവും,പാറാ വളയവും ഒക്കെ ഉണ്ണിക്കണ്ണനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് പടയണി കളത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ വല്യന്നം വന്നട ...., താളത്തില്‍ ആണ്‍ കുട്ടികളും പുരുഷന്മാരും നൃത്തം വയ്ക്കും. വീണ്ടും പെണ്ണായി ജനിച്ചതില്‍ ഉള്ള സങ്കടം തോന്നുന്ന നിമിഷം. പനയോല ആലിനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു തിരികെ വരുമ്പോള്‍ കുട നിര്‍ത്തിന് സമാപ്തി. ( തുടരും... )

(ലേഖക കോട്ടയം, കുറിച്ചി ഗവണ്‍മെന്റ് ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളില്‍ ഫിസിക്സ് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഹൈസ്കൂള്‍ അദ്ധ്യാപികയാണ്.)

ബാല്യകാല സ്മരണകളിലൂടെ ( രണ്ടാം ഭാഗം )

2010-07-15T01:35:00.000+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

ആദ്യഭാഗം ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു വായിക്കുമല്ലോ ...

വീണ്ടും നാലു നാള്‍ കഴിഞ്ഞു പ്ലാവില നിര്‍ത്തിന് മൈതാനത്ത് എത്തുകയായി. അന്ന് പ്ലാവില കോലങ്ങള്‍ ആണ്. കുടവയറന്‍ ആയ ഭീമനും, ഹനുമാനും, മീനും, ആനയും ഒക്കെ പ്ലാവിലയില്‍ തീര്‍ട്ടുണ്ടാകും. പ്ലാവില നിര്‍ത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും ആകര്‍ഷണീയമായ ഭാഗം ആനയുടെ ഓട്ടവും, അതിനെ പുറകോട്ടു അടിച്ച് ഓടിയ്ക്കുന്നതും ആണ്. ആന വളരെ ശക്തിയോടെ വളരെ വേഗത്തില്‍ ദേവിയുടെ നടയിലേയ്ക്ക് കുതിയ്ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഗോപുര വാതില്‍ക്കല്‍ വച്ചു ദിവാകരമ്മാവന്‍ ആനയെ അടിച്ചു പുറകോട്ടോടിയ്ക്കുന്നു. ഞാന്‍ വളരെയേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു രംഗം ആണിത്.

പ്ലാവില നിര്‍ത്ത് കഴിയുന്നതോടെ പൂരം മുറുകുകയായി. മൈതാനത് ഇരിയ്ക്കുന്ന വലിയ അന്നങ്ങളും, യക്ഷി, ഭീമന്‍ , രാവണന്‍ തുടങ്ങിയ കോലങ്ങളും ഒക്കെ കച്ചിയിട്ടു വരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. വാസു പണിക്കന്‍ പണിത പുത്തന്‍ അന്നങ്ങളും വാഴക്കച്ചി ഇട്ടു വരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. ഇതെല്ലം കണ്ടു രസിച്ചു നടക്കുമ്പോഴായിരിയ്ക്കും കാത്തമ്മയുടെ വിളി വരുന്നത്. ഓലമടല്‍ നാലഞ്ചെണ്ണം ഉണ്ട്. എല്ലാവര്‍ക്കും കൂടിയിരുന്നു ചീകാം. എങ്കിലേ പൂവാണി അമ്പലത്തിലേക്ക് സമയത്ത് കൊടുക്കാന്‍ പറ്റൂ. നാലഞ്ചു ഓല മടല്‍ വീതം എല്ലാ വീടുകളിലേയ്ക്കും അമ്പലത്തില്‍ നിന്ന് എല്പ്പിയ്ക്കും. ഓലചീകി അമ്പലത്തില്‍ എല്പ്പിയ്ക്കണം. ഇവ ഈര്‍ക്കിലുകള്‍ അല്ല. പിന്നെയോ?? ഇലയാണിയും, പൂവാണിയും ആണ് നീലംപേരൂര്‍കാര്‍ക്ക്. എന്തായാലും ഓല മുഴുവന്‍ ചീകി തീരുന്നതുവരെ വെപ്രാളമാണ് കാത്തമ്മയ്ക്ക്. അത്യന്തം ഉത്തരവാദിത്വവും, ഭക്തിയുമാണ് വാക്കുകളില്‍. ഇലയാണിയും, പൂവാണിയും, ഒരു കുട്ട ചെത്തിപ്പൂവും മകത്തിന്‍റെ അന്ന് അമ്പലത്തില്‍ എല്പ്പിയ്ക്കണം, എങ്കിലേ വല്യന്നങ്ങള്‍ക്കും, കോലങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള നിറ പണിക്കു ആവശ്യമായ ചിറമ്പ് കുത്താന്‍ സാധിയ്ക്കൂ. ചേട്ടന്‍ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചെന്ന് അയല്‍ നാടുകളില്‍ നിന്നും പൂവ് ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടുവരും. എത്ര ഉത്സാഹത്തോടെ ആണെന്നോ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ പൂവ് ശേഖരിക്കാന്‍ പോകുന്നത്.

മകം പടയണിയുടെ ദിവസം ചെത്തിപ്പൂവും, പൂവാണിയും ഒക്കെ അമ്പലത്തില്‍ എത്തിയ്ക്കുന്നു. അന്ന് പകല്‍ വേലയന്നങ്ങളും, അമ്പലക്കോട്ടയും കാവല്‍ പിശാശും ഒക്കെ അമ്പല മൈതാനത്ത് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങും. വാഴപ്പോള കൊണ്ട് അമ്പലത്തിന്‍റെ മാതൃകയില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന അമ്പലക്കോട്ടയ്ക്ക് ചുറ്റും ആയിരിയ്ക്കും കുട്ടികളുടെ കൂട്ടം. തൂവെള്ള നിറത്തിലുള്ള വാഴപ്പോളകള്‍ ഈര്‍ക്കില്‍ കൊണ്ട് അടുക്കി കുത്തും. അതിനു മുകളില്‍ ചെത്തി പൂവ് കൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരം ഉണ്ട്. കുരുത്തോല കൊണ്ട് താഴിക കുടവും തീര്‍ക്കും. നാലു വശവും കുരുത്തോലകള്‍ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചുകൂടി കഴിയുന്നതോടെ ഒരു ക്ഷേത്ര മുറ്റത്തു നില്‍ക്കുകയാണ് എന്നെ തോന്നൂ. വേലയന്നങ്ങള്‍ പണിയുന്നവര്‍ക്ക് ആണ് അത് തുള്ളിക്കുവാന്‍ അവകാശം. അതുകൊണ്ട് അത് പണിയുന്നിടത്ത് ‌ നല്ല തിക്കും, തിരക്കും ഉണ്ടാകും. താമരയില, ചെത്തിപ്പൂവ് , വാഴപ്പോള എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് അന്നം ഒരുക്കുന്നത്. പണിയുന്നവര്‍ക്ക് ഇലയും പൂവും, ഒക്കെ എടുത്തു കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ മൈതാനത്ത് ആകെ ഓടി നടക്കും.

രാത്രിയില്‍ പടയണി ഉണ്ട്. എല്ലാവരും പടയണി തുടങ്ങും മുന്‍പേ എത്തി സ്ഥലം പിടിയ്ക്കും. പതിവുപോലെ കുടംപൂജ കളി, തോത്താ കളി എന്നിവ ഉണ്ടാകും. അതിനു ശേഷം ആണ് വേലകളി. താ തീ തകോ ,തെയ്,തെയ് തകോ ...............എന്ന താളത്തില്‍ ആണ് വേലകളിയുടെ ചുവടു വയ്പ്പ്. കൂവയില കൊണ്ട് ആള്‍ രൂപം ഉണ്ടാക്കും. ഇത് ഓല മടലില്‍ വച്ചു കെട്ടിയിരിയ്ക്കും. ചെണ്ടയില്‍ താ തീ തകോ എന്ന താളം ഉയരുമ്പോള്‍ അതിനനുസരിച്ച് ഓലമടല്‍ ചലിപ്പിയ്ക്കും. വേലയന്നങ്ങള്‍ അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകും. മന്ദഗതിയില്‍ തുടങ്ങുന്ന താളം മുറുകുകയും, വല്യന്നം വന്നെട ...,താളതിലെയ്ക്ക് മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. കയ്യാട്ടി കോലവും, കാവല്‍ പിശാശും ഈ സമയം രംഗത്തിറങ്ങും. കുട്ടികളായ ഞങ്ങളെ ഏറെ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു കയ്യാട്ടികൊലം. ചെറിയ തലയും ശോഷിച്ച ഉടലും ഉള്ള കയ്യാട്ടി കോലത്തിനു വലിയൊരു കുടവയര്‍ കാണും. നീണ്ടു ശോഷിച്ച കയ്യുകള്‍ ചെണ്ടയുടെ താളത്തിനൊത്ത് ചലിപ്പിയ്ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടു നില്‍ക്കുന്നവരില്‍ അത് ചിരി ഉണര്‍ത്തും .

മകം പടയണി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോള്‍ വലിയ ഉത്സാഹം ആണ്. കാരണം പിറ്റേന്ന് പൂരം അല്ലെ. അന്ന് സ്കൂളില്‍ പോവേണ്ട. പിന്നെ ധാരാളം ആളുകള്‍ അമ്പലത്തില്‍ വരും. വീട്ടില്‍ വിരുന്നുകാര്‍ കാണും. ആകെ സന്തോഷകരമായ ദിവസം.
(തുടരും..)

ബാല്യകാല സ്മരണകളിലൂടെ (മൂന്നാം ഭാഗം )

2010-07-19T07:18:00.001+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

ഒന്നും രണ്ടും ഭാഗം വായിക്കുമല്ലോ .................

പൂരത്തിന് രാവിലെ തന്നെ അമ്പലത്തില്‍ പോകും. വല്യന്നങ്ങളും, കോലങ്ങളും ഒക്കെ അതിരാവിലെ തന്നെ താമരയില കുത്തി ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടാവും. നിറപണി എന്നാണ് ഇവയെ അലങ്കരിക്കുന്നതിന്‌ പറയുന്ന പേര്. മൈതാനത്ത് നീലംപേരൂരില്‍ ഉള്ള പുരുഷന്മാരും, കുട്ടികളും ഉണ്ടാകും. ആകെ ബഹളമാണ്. താമര ഇലയുടെയും, വാഴപ്പോളയുടെയും ഗന്ധം വായുവിലങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കും.

വല്യന്നവും, അഞ്ചേകാലുമൊക്കെ ആലിഞ്ചുവട്ടില്‍ ആണ് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. തൊട്ടടുത്തായി പോയ്യാന ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടാവും. വാഴക്കച്ചിയിട്ടു വരിഞ്ഞ ആനയുടെ മുകളില്‍ കൂടി കറുത്ത ചാക്കിട്ടു പൊതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല്‍ ജീവനുള്ള ആനകള്‍ പോലും മാറി നില്‍ക്കും. എന്തൊരു തലയെടുപ്പാണ് അവനു. ഭീമസേനന്‍ ,യക്ഷി, രാവണന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ മൈതാനത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ ആയി ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു.

ഓരോന്നും കണ്ടു നടക്കുന്നതിനിടെ അറിയിപ്പ് വരും. ഉച്ചപ്പൂജ സമയം ആയിരിയ്ക്കുന്നു. വീട്ടില്‍ നിന്നും വരുന്ന അമ്മയോടും, പേരമ്മയോടും ഒപ്പം കൈപിടിച്ച് അമ്പലത്തിനകത്ത് കയറും. ധാരാളം ആളുകള്‍ അമ്പലത്തിനുള്ളില്‍ കാണും. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അറിവോ, പരിചയമോ ഇല്ലാത്തവര്‍. എല്ലാവരും എത്തിയിരിയ്ക്കുന്നത് ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴാനാണ്. ദേവിയുടെ പിറന്നാള്‍ ദിനമല്ലേ. സര്‍വാഭരണ വിഭൂഷിതയായി പ്രസന്ന വദനയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന ദേവി തന്‍റെ അടുത്ത് വരുന്ന എല്ലാ ഭക്ത ജനങ്ങളെയും അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. എല്ലാവരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങള്‍ സാധിച്ചു കൊടുക്കും. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അന്ന് ഈ വക കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും അറിഞ്ഞു കൂടാ. മുതിര്‍ന്നവരോടൊപ്പം വരുന്നു, തൊഴുന്നു, തിരിച്ചു പോകുന്നു. അത്ര തന്നെ.

പക്ഷെ, അന്ന് ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞു തിരികെ വീട്ടില്‍ എത്തണമെങ്കില്‍ കുറെ സമയം എടുക്കും. കാരണം എന്താണെന്നോ ?? മുതിര്‍ന്നവരൊക്കെ ബന്ധുക്കളോടും, പരിചയക്കാരോടും ഒക്കെ കുശലാന്വേഷണം നടത്തുന്ന തിരക്കില്‍ ആയിരിയ്ക്കും. വളരെ നാള്‍ കൂടി കാണുന്നതല്ലേ. വളരെ അധികം വിശേഷങ്ങള്‍ തിരക്കാന്‍ കാണും. നാട്ടില്‍ നിന്നും വിവാഹം കഴിച്ചു പോയവര്‍, മറു നാടുകളില്‍ ജോലിയ്ക്ക് പോയവര്‍ നീലമ്പേരൂരിന്‍റെ അടുത്ത ഗ്രാമങ്ങളില്‍ ഉള്ളവര്‍ ഒക്കെ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവും. ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെ പോലും മറന്നാണ് മുതിര്‍ന്നവര്‍ സംസാരിയ്ക്കുന്നത് . ചിലപ്പോള്‍ ഉച്ചയൂണിനു ഇവരില്‍ ആരെങ്കിലും ഒക്കെ വീട്ടില്‍ കാണും. കുറച്ചു അതിഥികള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഭക്ഷണം നീലംപെരൂരിലെ ഓരോ വീട്ടിലും പൂരം നാള്‍ കരുതിയിട്ടുണ്ടാകും. അന്ന് വാഹന സൗകര്യം കുറവല്ലേ. ആര്‍ക്കും സ്വന്തമായി വാഹനം ഒട്ടു ഇല്ല താനും.അപ്പോള്‍ ബന്ധു വീടുകളിലോ, പരിചയമുള്ള വീടുകളിലോ ഭക്ഷണത്തിന് കൂടുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. പക്ഷെ നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഈ അതിഥികളെ വീട്ടുകാര്‍ സല്‍ക്കരിച്ചിരുന്നത്. കാരണം ദേവിയുടെ പുറന്നാള്‍ ആഘോഷിയ്ക്കാന്‍ എത്തുന്നവര്‍ ആണ് ഇവര്‍. നീലംപേരൂര്കാരോടൊപ്പം സന്തോഷം പങ്കു വയ്ക്കുവാന്‍ എത്തുന്ന ഈ അതിഥികള്‍ ഈ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്. അന്നേ ദിവസം അമ്മയെയും, പേരമ്മയെയും ഒക്കെ കാണാന്‍ എത്ര പേരാണെന്നോ വീട്ടില്‍ വരുന്നത്.

ഉച്ച കഴിയുന്നതോടെ പൂരം പടയണിയുടെ ആവേശം ആയി. എങ്ങും പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞോരുങ്ങുകയാണ്. അന്ന് പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ വിരലില്‍ എണ്ണാന്‍ മാത്രമേ കാണൂ. ഓരോ പുത്തന്‍ അന്നക്കാരും തങ്ങളുടെ അന്നം ഏറ്റവും ഭംഗിയായി ഒരുക്കാന്‍ മത്സരിയ്ക്കുകയാണ്. സന്ധ്യ ആകുമ്പോള്‍ തന്നെ പുത്തന്‍ അന്നങ്ങളുടെ പണി പൂര്‍ത്തിയായി കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കും. ദീപാരാധനയ്ക്കു മുന്‍പ് ഒരു വെടിക്കെട്ട്‌ കേള്‍ക്കും. അപ്പോള്‍ കാത്തമ്മ പറയും വല്യന്നതിനു ചുണ്ടും, പൂവും കേറ്റി. അതിന്റെ വെടിക്കെട്ടാണീ കേള്‍ക്കുന്നത്. പടയണി പറമ്പിലെ പണിയെല്ലാം ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. വല്യന്നങ്ങളും, കോലങ്ങളും, ആനയും എല്ലാം പടയണിക്കായി ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

(തുടരും)

ബാല്യകാല സ്മരണകള്‍ ( അവസാന ഭാഗം - നാല് )

2010-07-22T00:29:00.003+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും ഭാഗങ്ങള്‍ വായിച്ചിരിക്കുമല്ലോ?

രാത്രിയായി... പടയണിയുടെ ചടങ്ങുകള്‍ ആരംഭിക്കുകയായി. പതിവ് ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് ശേഷം പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ ദേവിയുടെ നടയിലേക്കു വരവായി. വളരെ സമയം എന്താണ് ഒരന്നം തൊഴീയ്ക്കുന്നത്? ആകാംക്ഷ ! താഴെ മൈതാനത്ത് നിന്നും മുകളിലേയ്ക്ക് കയറി വരുവാന്‍ തന്നെ വളരെ സമയം എടുക്കും.അപ്പോഴത്തെ വിരസത അകറ്റി കൊണ്ട് തോപ്പിലെ കുട്ടപ്പചേട്ടന്‍റെ പെരുനിലപ്പാട്ട് മുഴങ്ങി കേള്‍ക്കാം.

" ഭാരത ഖണ്ഡത്തില്‍ കേരള ഭൂമിയില്‍ ചാരുത ചേര്‍ന്നൊരു നീലമ്പേരൂര്‍." ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്ന പെരുനിലപ്പാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ വളരെ രസമാണ്. "വളരുന്ന തലമുറയ്ക്ക് അറിവേകി നിന്‍ പദ തളിരില്‍ വിശ്വാസം വളര്‍ത്തിടെണം. ദേവിയോട് കുട്ടപ്പചേട്ടന്‍റെ അപേക്ഷയാണ്. എന്‍റെ മനസ്സിനെ അന്നേ സ്പര്‍ശിച്ച വരികളാണ് ഇവ. സമ്പത്തും, സൌഭാഗ്യങ്ങളും ഒന്നുമല്ല , അറിവും, ദേവിയില്‍ ഉള്ള ഭക്തിയും ആണ് ഇവിടെ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. പുത്തന്‍ അന്നങ്ങളുടെ വരവ് കഴിഞ്ഞാല്‍, കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങളിലെ ഏതാനും അന്നങ്ങളും നടയില്‍ എത്തും. പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ കുറവായിരുന്നതിനാല്‍ പഴയവ കൂടി എടുത്തെങ്കിലെ ഒരു കൊഴുപ്പുണ്ടാകൂ.(ഇന്ന് സ്ഥിതി മാറി. പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ എണ്ണത്തില്‍ ധാരാളം ആയി. ഒരെ സമയത്ത് ആറ് അന്നങ്ങള്‍ വീതം എടുത്താലെ പടയണി സമയത്ത് തീരൂ. എണ്‍പത് എണ്ണത്തോളം ഒരു വര്‍ഷം എടുക്കും. പിന്നീട് വരുന്ന അന്നങ്ങള്‍ അടുത്ത വര്‍ഷത്തേക്ക് മാറ്റും).

പിന്നീട് എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കുന്ന വല്യന്നത്തിന്‍റെ വരവായി. ആലിന്‍ ചില്ലകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി വല്യന്നം വരുന്നത് കണ്ടാല്‍ ആകാശത്ത് നിന്നും പറന്നു ഇറങ്ങുകയാണ് എന്നെ തോന്നൂ.വല്യന്നം അന്ന് ജീവന്‍ ഉള്ള ഒന്നായിട്ടാണ് എനിയ്ക്ക് തോന്നിയിരുന്നത്. കുളികഴിഞ്ഞു ഈറന്‍ തലമുടി അഴിച്ചിട്ടു പൂമുഖത്ത് വന്നിരിയ്ക്കുന്ന തറവാട്ടമ്മ ആ പടയണി കളമാകെ അങ്ങനെ നോക്കി കാണുകയാണ്. കണ്ണുകളില്‍ വാത്സല്യവും, ചുണ്ടുകളില്‍ പുഞ്ചിരിയും ഉണ്ടെന്നു തോന്നും. മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദേവിയെ തൊഴുതിട്ടു കിഴക്കേ ആലിന്‍ ചുവട്ടിലേയ്ക്കു വല്യന്നം നീങ്ങുമ്പോള്‍ വളരെ ഏറെ സങ്കടം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട് യക്ഷി, ഭീമന്‍, രാവണന്‍ ഒക്കെ വരികയായി. അടുത്ത കാത്തിരിപ്പ്‌ ആനയുടെ വരവിനാണ്. നെറ്റിപ്പട്ടവും, മുത്തുക്കുടയും ചൂടി പപ്പാന്മാരാല്‍ നിയന്ത്രിയ്ക്കപ്പെട്ടു വരുന്ന ആന കുട്ടികള്‍ക്ക് വലിയ ആവേശം തന്നെ ആയിരുന്നു. ചെണ്ടയുടെ താളത്തിനൊത്ത് അവന്‍റെ ചെവി ആട്ടുന്നത്‌ കാണേണ്ടത് തന്നെ ആണ്. ആനയ്ക്ക് ശേഷം ആര്‍ത്തലച്ചു വരുന്ന നരസിംഹത്തെ കണ്ടാല്‍ പേടി തോന്നും.

നരസിംഹം പിന്‍വാങ്ങുമ്പോഴെയ്ക്കും ആലിന് പ്രദക്ഷിണം വച്ചു പനയോലയുമായി ആശാനും, ചൂട്ടുകറ്റയുമായി കാര്‍ത്തികേയന്‍ ചേട്ടനും എത്തിയിരിയ്ക്കും. അതുവരെ തുള്ളി ക്ഷീണിച്ചവര്‍ ഈ പനയോല പറിച്ചെടുത്തു അതീവ ശക്തിയോടെ തുള്ളുകയായി. കാരണം പടയണി തീരുകയാണ്. ഇനി ഒരു വര്‍ഷം കാത്തിരിയ്ക്കണം പൂരം പടയണിക്ക്. അപ്പോള്‍ ചൂട്ടു നിലത്തടിയ്ക്കുന്നു. ഹുയ്യോ...ശബ്ദത്തോടെ തുള്ളലും അവസാനിച്ചു. എല്ലാവരും വീടുകളിലേയ്ക്ക് പോവുകയായി. കാരണം വിളക്കിതിരിയും,ചോറും വയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. അതിനു മുന്‍പ് എല്ലാവരും അവിടെ നിന്നു ഒഴിയണം. അതുവരെ തുള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്ന എന്‍റെ സഹോദരന്മാരെ തെരഞ്ഞു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിയ്ക്കും. ദേഹം ആസകലം ചൂട്ടിന്‍റെ കരി ആയിരിയ്ക്കും. വെടിമരുന്നിന്‍റെ മണവും ഉണ്ടായിരിയ്ക്കും. എല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങാന്‍ ധൃതി ആയി. വീട്ടില്‍ ചെന്നാലുടന്‍ കിടന്നുറങ്ങണം. അതാണ്‌ നിയമം.

ഇതോടുകൂടി മുതിര്‍ന്നവരുടെ പൂരം കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ, ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് പൂരം ഇനിയും ബാക്കി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ അമ്പലത്തില്‍ എത്തും. നിരന്നു ഇരിയ്ക്കുന്ന അന്നങ്ങളുടെ പുറകില്‍ മുട്ട തപ്പുകയാണ്‌ ഒരു പ്രധാന വിനോദം. അന്നം മുട്ടയിട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ വിശ്വസിയ്ക്കുന്നത്. എല്ലാ അന്നങ്ങളുടെയും പുറകില്‍ തപ്പും. രാവണന്‍റെയും, ഭീമന്‍റെയും കോലങ്ങളില്‍ തൊട്ടു രസിക്കാം. ആനയുടെ അടുത്തുനിന്നും കളിക്കാം. വല്യന്നത്തിന്‍റെ ചട്ടത്തിലൂടെ ഓടാം. അങ്ങനെ രസിക്കുമ്പോഴായിരിക്കും കായിക്കര ശ്രീക്കുട്ടന്‍ മൈതാനത്ത് മിച്ചം കിടക്കുന്ന വാഴപ്പിണ്ടി കൊണ്ട് അന്നം ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌. പിണ്ടിയില്‍ ശ്രീക്കുട്ടന്‍ മനോഹരമായ അന്നം ചെത്തി എടുക്കും. പിന്നീട് അത് വച്ചുള്ള പടയണിയാണ്. പിന്നീട് അന്നത്തില്‍ കുത്തിയിരിക്കുന്ന ഇലയാണിയും, പൂവാണിയും ഒക്കെ ശേഖരിക്കും. ഇനി അത് ഈര്‍ക്കില്‍ മാത്രം ആണ്. അത് ശേഖരിച്ചു വലിയൊരു കെട്ടാക്കി വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവരും. മൈതാനത്ത് നിന്നു ഇത് പെറുക്കി എടുക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ തമ്മില്‍ മത്സരം തന്നെ നടക്കും. 12 ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഈ അന്നങ്ങളും , കോലങ്ങളും എല്ലാം അഴിച്ചു ഊട്ടുപുരയില്‍ ആക്കുന്നത് വരെ ഞങ്ങളുടെ പൂരം നീണ്ടു നില്‍ക്കും. എത്ര സന്തോഷകരം ആയിരുന്നു ആ ദിവസങ്ങള്‍ ഒക്കെ. നീലംപേരൂരില്‍ ജനിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ ഇത്ര ആസ്വാദ്യകരമായ ഒരു ബാല്യം ഉണ്ടായതു. കുട്ടികളായ ഞങ്ങളുടെ ഇണക്കങ്ങളും, പിണക്കങ്ങളും, വിനോദവും, വിശ്രമവും ഒക്കെ ഈ അമ്പലം കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു .അന്ന് അമ്പലത്തില്‍ പോയിരുന്നതിന്‍റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശം ദേവിയെ തൊഴുക എന്നതല്ല, അവിടുത്തെ ആ പച്ച പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ ഓടിക്കളിയ്ക്കുക എന്നതായിരുന്നു. പഠനത്തിന്‍റെ അമിത ഭാരം ഇല്ലാതെ മുതിര്‍ന്നവരുടെ ഉഗ്രശാസനകള്‍ ഇല്ലാതെ പള്ളിഭഗവതിയുടെ തിരുമുറ്റത്തു ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ബാല്യം ആഘോഷിച്ചു. അതുവഴി പൂരം പടയണി അവിസ്മരണീയമായ അനുഭവം ആയി മാറി. ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശങ്ങള്‍ കൊണ്ടും പടയണിയെ സ്വാംശീകരിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

മുതിര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിലക്കുകളായി. പെണ്ണല്ലേ, അങ്ങനെ പോകാന്‍ പാടില്ലല്ലോ, എങ്കിലും പടയണി ദിനങ്ങള്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഇപ്പോഴും മനസ്സുകൊണ്ട് അമ്പല മൈതാനത്ത് ഉണ്ടാകും. അവിടുത്തെ ഓരോ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും മനസ്സുകൊണ്ട് ഭാഗഭാക്കാകും. പടയണി വിട്ടൊരു ജീവിതം ഇല്ലല്ലോ നീലംപേരൂര്കാര്‍ക്ക്. ഇനിയൊരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ നീലംപേരൂര് തന്നെ ജനിയ്ക്കണമേ എന്നാണു എന്‍റെ പ്രാര്‍ത്ഥന.............

-ശുഭം-

പടയണി കവിത

2010-07-02T01:41:00.005+05:30

കവിത: ശ്രീലക്ഷ്മി & ഐശ്വര്യ, ഏ൪ത്തൂട്ട് , നീലംപേരൂര്‍

പണ്ടുള്ള കാലത്ത് നമ്മുടെ നാടിന്

കേരളമെന്നൊരു പേരതില്ല

ചേരനും,ചോളനും ,പാണ്ട്യനും വാഴുന്ന

രാജ്യങ്ങളായി തിരിച്ചിരുന്നു .

ചേര രാജ്യത്തിന്‍റെ ഉടമയായ നല്ല

പള്ളിബാണപെരുമാള്‍ വാഴും കാലം

അമ്മതന്‍ ഭക്താനാം രാജാവിനെ

അമ്മയ്ക്കതിലേറെ പ്രിയമുണ്ടെന്നും

ഒരു നാളില്‍ ദേശാടനത്തിനായി പോയി

പല പല നാടുകള്‍ കണ്ടു നീളെ

നീലന്റെ നാമത്തില്‍ വാഴ്തപ്പെടുന്നോര

നീലംപേരൂരിലും വന്നു രാജന്‍

ഉച്ചവെയിലത്ത് പ്രഭയായി തിളങ്ങുന്ന

അമ്മയെ കണ്ടു തൊഴുതു രാജന്‍

പിറ്റേ ദിനത്തിലെ സ്വപ്നത്തില് ദേവി

പ്രത്യക്ഷയായി അവതരിച്ചു ...

"ഇവിടൊരു പടയണി നടത്തേണം അതിനായി

പ്രകൃതിയിലെ പല വസ്തുക്കളെ പല

രൂപങ്ങളായങ്ങ് മാറ്റിടേണം "

അന്ന് തുടങ്ങിയ പൂരം പടയണി

ഇന്നും പുതുമയായി നാട്ടില്‍ നീളെ .....

ഓണം കഴിഞ്ഞങ്ങവിട്ട തിരുനാളില്‍

പൂരം തുടങ്ങുന്ന ആഘോഷമായി

ചുട്ടുപടയണി കൂക്ക് വിളിയുമായി

നാട്ടിലങ്ങുല്സവ ഘോഷമായി

പതിനാറു നാളുകള്‍ നീളുന്ന നോമ്പുമായി

കരയിലെ മുഖ്യന്‍ തപസ്സിരിയ്ക്കും

മേല്‍ശാന്തി തന്നുടെ മേന്മയാം മന്ത്രങ്ങള്‍

നാടിന്‍റെ നന്മയ്ക്കായി വഴിതെളിയ്ക്കും

മന്നനായ് വിലസിയ ചെരമാന്‍ പെരുമാളിന്‍

അനുവാദത്തോടെ തുടങ്ങും പൂരം

പല പല തലത്തില്‍ പല പല ചുവടുമായ്

പടയണി നാട്ടുകാര്‍ ആഘോഷിയ്ക്കും

പച്ചയും ,പൂമരം ,തട്ടുകുടയതും

പാറവളയവും ഒത്തൊരുമിയ്ക്കുന്നു നാലുനാള്

ആടിതിമാര്‍ക്കാനും കുടംപൂജ തുളളാനും

ഒത്തൊരുമിയ്ക്കുന്നു നാട്ടുകാര്

ചൂട്ടുവെളിച്ചതില്‍ ചെണ്ട തന്‍ മേളത്തില്‍

തുള്ളിക്കളിയ്ക്കുന്നു കോലങ്ങളും

കൂക്ക് വിളിയ്ക്കുന്നു കൈകൊട്ടി പാടുന്നു

ആകെയിന്നാഘോഷ പൂമഴയായ്

ചാരുതയുള്ലോര രൂപങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നു

പ്ലാവിലയില്‍ തന്നെ നാട്ടുകാര്

തപസ്സിയും , ആനയും ,ഹനുമാനും ഭീമനും

തൂമയേറീടും കളിവള്ളവും

ആദ്യവതാരത്തെ ഓര്‍മിയ്ക്കുവാന്‍ വേണ്ടി

മല്സ്യവുമുണ്ടല്ലോ കേമനായി

പ്ലവില നിര്‍ത്തിനായി വന്ന നാളില്‍

വീണ്ടും ചടങ്ങുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കും

കൊടിക്കൂറ തന്നില്‍ തുടങ്ങും ചടങ്ങുകള്‍

നീളുന്നു നാലു നാളായി വീണ്ടും .........

കുരുത്തോലയില്‍ തീര്‍ക്കും പിശാചിന്‍ കോലവും

പടയണി തന്നിലെ കേമനത്രേ

നെല്ലിന്‍ പിറന്നാളായി കൊണ്ടാടും നമ്മള്‍

കന്നി മാസത്തിലെ മകം തിരുനാള്‍

മാമല നാടിന്‍റെ കാര്‍ഷിക ഉത്സവം

നീലംപേരൂരില്‍ മകം പടയണിയായി

രാവിലെ അമ്മയ്ക്കഭിഷേകം പിന്നെയോ

ഉച്ചക്കാണ് അയ്യയ്യോ ഉച്ചപ്പൂജ

വെടിക്കെട്ടും ആനയും നിറയുന്ന ക്ഷേത്രത്തില്‍

അമ്മതന്‍ ചൈതന്യം വീശീടും കാറ്റായി

പടയണി തന്നിലെ ഉര്‍ജമായി

അമ്പലക്കോട്ടയും ,വേലയന്നങ്ങളും

വേലകളിയും പുതുമയായി

പടയണി സൂപ്രണ്ടും അണിചെരുന്നോരാ

പടയൊരുക്കത്തിന്‍ പിരിമുറുക്കം

പൂരം നാള്‍

പൂരം   പടയണി മാറി വരുന്നിതു
കന്നിയും ,ചിങ്ങവും മാസങ്ങളില്‍
ചന്ദനം പൂശി   തിളങ്ങും അമ്മയ്ക്കായി
ഉണ്ണികള്‍ തന്‍റെ നിവേദ്യമായി
അന്നങ്ങള്‍ ആയിരം വന്നു നിറയുന്നു
നീലമ്പേരൂര്‍ ദേവി സന്നിധിയില്‍
ദിക്ക് ഭേദിചെത്തും മാലോകര്‍ അനവധി
വരദായിനിയാകും അമ്മയെ കാണുവാന്‍
ഇഷ്ട വരത്തെ ലഭിച്ചവര്‍ തന്നുടെ
മുക്തമാം മാനസ സരസ്സില്‍ തിമര്‍ക്കുന്ന
പുത്തനാം   സ്വര്‍ണവര്‍ണാംഗിതയാം    അന്നങ്ങള്‍
നാടിനും, നാട്ടാര്‍ക്കും, ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും
ചൈതന്യമായി നിറഞ്ഞിടുന്നു....
അളവുകള്‍ പലതുണ്ട് അരയന്നങ്ങള്‍ക്ക്
മരയന്നങ്ങളും കൂടെയുണ്ട്
ഇതിഹാസ പാത്രങ്ങള്‍ പലരും അരങ്ങേറും
നീലമ്പേരൂര്‍ ദേവി സന്നിധിയില്‍
കച്ചിയില്‍ തീര്‍ത്തൊരു പൊയ്യാന അയ്യയ്യോ
മെച്ചമായ്‌ വാഴുന്നു കാരയാനെയെക്കാള്‍
താള മേളത്തില്‍ പതുക്കെ പതുക്കെ
മെതിയടി വച്ചു വരുന്നോരന്നം
ഒരുവര്‍ഷം തന്നുടെ നാടിനെ കാക്കുവാന്‍
മുത്തശ്ശിയന്നം കേണിടുന്നു
വെടിയൊച്ച കേട്ട് നടുങ്ങി തെറിയ്ക്കുന്നു
കമ്പിത്തിരിയും, കരിമരുന്നിന്‍   പൂവും
വമ്പന്മാരായി കണ്ണിനിമ്പമായി
ആടിത്തിമര്‍ക്കുന്നു   പാടിക്കളിയ്ക്കുന്നു
ഉച്ചത്തില്‍ ആര്‍പ്പു വിളിച്ചിടുന്നു
ചെണ്ടതന്‍ താളത്തില്‍ തുള്ളുന്നു നാട്ടുകാര്‍
എല്ലാം മറക്കുന്നു നാട്ടുകാരും
പതിനാറു നാളിന്റെ അക്ഷീണ യത്നത്തിന്‍
ഫലമായി കാണും പടയണിയെ
നാടിന്‍ യുവത്വത്തിന്‍ ചൈതന്യമായ് മാറും
ത്യാഗ സമര്‍പ്പണം ഭംഗിയായ്‌ മാറുവാന്‍
ഒരു നല്ല നാളിന്റെ ചിരകാല ഓര്‍മകള്‍
അയവിറക്കൊന്നര പാരമ്പര്യം
അണയാതെ   കൊണ്ടുപോകാനവിടുന്നു
നല്കേണം അനുവാദം
അരുമയായ് മേവുമീ നാട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ ..................

( ശ്രീലക്ഷ്മിയും ഐശ്വര്യയും നീലംപേരൂര്‍ ഏ൪ത്തൂട്ട് വീട്ടില്‍ അംബികയുടെയും രാജീവിന്‍റെയും മക്കള്‍ ആണ്. ശ്രീലക്ഷ്മി ഈര എന്‍.എസ്.എസ്.എച്ച്.എസ് ഇല്‍ 9 ഇലും ഐശ്വര്യ കുറിച്ചി സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളില്‍ 7 ലും പഠിക്കുന്നു . )

സന്തോഷത്തിന്‍റെയും സൗഹാര്‍ദ്ദത്തിന്‍റെയും കൂട്ടായ്മ

2010-07-03T01:06:00.004+05:30

ലേഖക: ഭാഗ്യലക്ഷ്മി, നാന്താത്ത്

ഞാന്‍ എന്ന ഭാവം ഇല്ലാതെ മാലോകര്‍ ഒത്തു ചേരുന്ന, സന്തോഷത്തിന്‍റെയും സൗഹാര്‍ദ്ദത്തിന്‍റെയും കൂട്ടായ്മയുടെയും പ്രതീകമാണ് നീലംപേരൂര്‍ പൂരം പടയണി. ആഹ്ലാദം ആവേശം ആരാധന എന്നീ വികാരങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ലയിപ്പിച്ചു മാനുഷിക സൗന്ദര്യ ബോധത്തെ പ്രകൃതിയുമായി കൂട്ടിയിണക്കുന്നത് പടയണിയുടെ സവിശേഷതയാണ്.

ഉത്സവങ്ങളുടെ നാടായ കേരളത്തിന്‌ മാറ്റേകാന്‍ ചരിത്രം നീലംപേരൂരിനു സമ്മാനിച്ച ഈ ആചാരാനുഷ്ഠാന കലയേ വരവേല്ക്കാന്‍, നീലംപേരൂര്‍ ഈ വര്‍ഷവും ഒരുങ്ങി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നാടന്‍ കലാരൂപങ്ങള്‍ ജീര്‍ണിച്ചു വരുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ പ്രകൃതിയുമായി ഏറെ ഇണങ്ങി ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന പടയണിയുടെ പ്രാധാന്യം വരും തലമുറകളിലേക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കുവാന്‍ നീലംപേരൂര്‍കാര്‍ ഏറെ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി പോരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണിലിരുന്നാലും നീലംപേരൂര്‍ക്കാരന്റെ ഹരമാണ് പൂരം പടയണി. അനുഗ്രഹീതമായ ഈ പടയണിയെ സമ്മാനിച്ച പൂര്‍വികര്‍ക്ക് നീലംപേരൂരിന്റെ പ്രണാമം.

" മംഗളങ്ങള്‍ അരുളേണമേ " എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ ...

പഴമയുടെ പെരുമയില്‍ പടയണി ( ഒന്നാം ഭാഗം )

2010-08-12T05:40:00.002+05:30

ജാനകിയമ്മ, പൂന്തോട്ടം ( പരുതൂട്ട്‌ ), നീലംപേരൂര്‍

എനിക്കിപ്പോള്‍   85 വയസ്സുണ്ട്. എന്‍റെ   അഞ്ചാം വയസ്സ് മുതലുള്ള പടയണികള്‍ ഓര്‍മയിലുണ്ട്. അന്നത്തെ പടയണി പ്രമുഖന്മാര് കുന്നക്കാട്ടാശാന്‍, ആലപ്പുറത്തു രാമപ്പണിക്കര്‍ ഏമ്മാന്‍, ഏലൂര്‍ പണിക്കര്‍, കൈപ്പുഴ നാരായണ കുറുപ്പ് എന്നിവരായിരുന്നു. പുതുവായിലെ കേശവ പണിക്കര്‍ ആയിരുന്നു പടയണിയിലെ പ്രധാന പാട്ടുകാരന്‍. അദ്ദേഹത്തെ തുടര്‍ന്ന് ഈ സ്ഥാനം വഹിച്ചത് കുറുപ്പാശാന്‍ ആയിരുന്നു.

അവിട്ടം നാളില്‍ ചൂട്ടിടീല്‍, പടയണി ആര്‍ക്കല്‍ എന്നീ ചടങ്ങുകള്‍ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാമപണിക്കര്‍ ഏമ്മാന്‍ ചെന്ന് ചേരമാന്‍ പെരുമാളിനോട് അനുവാദം ചോദിക്കും. അനുവാദം ചോദിച്ചു തിരിയുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് ഹുയ്യോ എന്ന് ആര്‍ക്കും. നാല് ദിവസം ചൂട്ടു പടയണി. നാലാം ദിവസം മുതല്‍ പച്ച തുടങ്ങും. പച്ചയ്ക്ക് പെരുമരത്തിന്‍റെ കൊമ്പു നടയില്‍ കൊണ്ടുവന്നു കാണിക്കും. പച്ച മൂന്നുദിവസം തുടരും. അത് കഴിഞ്ഞു കുട തുടങ്ങുന്നു. മടന്തംപുളി (പച്ച തെങ്ങ് മടലിന്‍റെ അകഭാഗം ഒരിഞ്ചു വീതിയില്‍ കീറിയെടുത്തത് ) ചീകി വളച്ചു കെട്ടി ചെത്തി പൂവ് കെട്ടിതൂക്കുന്നു. ഇതാണ് കുട. എട്ടാം ദിവസം കുട നിര്‍ത്തുന്നു. അന്ന് കുടംപൂജ ഉണ്ട്. ആഴി കൂട്ടി വട്ടത്തില്‍ നിന്നു കുടംപൂജ കളിക്കുന്നു. ദേവന്മാരെ സ്തുതിച്ചു പാടുന്നു. കുടനിര്‍ത്തിന്‍റെ ദിവസമാണ് സ്ത്രീകള്‍ ആദ്യമായി പടയണി കാണാന്‍ എത്തുന്നത്‌.

ഒമ്പതാം ദിവസം മുതല്‍ നാല് ദിവസത്തേയ്ക്ക് പ്ലാവില കുത്തി പിടിപ്പിച്ചു ഓരോ രൂപങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു. തപസി, ഹനുമാന്‍, ആന, ഭീമന്‍ എന്നിവയാണ് പ്ലാവില കോലങ്ങള്‍. രാമ പണിക്കര്‍ ഏമ്മാന്‍ അമ്പലത്തിന്‍റെ ഊട്ടുപുര തിണ്ണയില്‍ ഇരുന്നു പ്ലാവില കുത്തി കോലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കും. ഏര്‍തൂട്ടു   കേശവ ചേട്ടന്‍ അത് കത്തികൊണ്ട് വാര്‍ന്നു ശരിയായ രൂപത്തിലാക്കും. പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം പ്ലാവിലനിര്‍ത്ത് ആണ്. അന്നും കുടംപൂജ കളിയും, ചടങ്ങുകളും ഉണ്ടാകും. ആ ദിവസമാണ് വീണ്ടും സ്ത്രീകള്‍ പടയണി കാണാന്‍ എത്തുന്നത്‌. പ്ലാവില നിര്‍ത്തു കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്ന് പിണ്ടിയും, കുരുത്തോലയും തുടങ്ങും. അത് മകം പടയണി വരെ ഉണ്ടാകും. പിശാചു കോലം   മുതലായവ അങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. മകം പടയണിയുടെ ദിവസം വേലകളി എന്നൊരു പ്രധാന ചടങ്ങുണ്ട്. അതിനു രണ്ടു വേലയന്നങ്ങളും ഉണ്ടാകും. അന്നത്തെ പ്രധാന കോലം അമ്പലക്കോട്ടയാണ്. കൃഷ്ണനെ സംബന്ധിയ്ക്കുന്നതാണ് അമ്പലക്കോട്ട. അത് എഴുന്നള്ളിക്കുമ്പോള്‍ പാടുന്ന പാട്ട് കണ്ണനാം ഉണ്ണിയെ കാണുമാറാകണം .....കാറൊളി വര്‍ണ്ണനെ കാണുമാറാകണം എന്നതാണ്.

മകത്തിന്‍റെ   പിറ്റേന്ന് പ്രസിദ്ധമായ പൂരം പടയണി ആണ്. അന്നത്തെ പ്രധാന കെട്ടുകാഴ്ച അരയന്നങ്ങള്‍ ആണ്. ഒന്നേകാല്‍, രണ്ടേകാല്‍, മൂന്നേകാല്‍ തുടങ്ങി എഴെകാല്‍ കോല്‍ വരെ   ഉയരമുള്ള അന്നങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. എന്‍റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് മുതിര്‍ന്നവര്‍ അന്നങ്ങള്‍ക്ക് നിറപണി   ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവരെ സഹായിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പൂവാണി എടുത്തു കൊടുക്കുമായിരുന്നു.

മലയാള വര്‍ഷം 1103 ആം ആണ്ടിന് ( എ.ഡി 1928 ) മുന്‍പ് രണ്ടു ഭാഗം പടയണി   നിലനിന്നിരുന്നു. തെക്കരെന്നും, വടക്കരെന്നും ആയിരുന്നു രണ്ടു ഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നത്.

(തുടരും.. )

ഒരു സുന്ദര സ്വപ്നം

2010-08-03T21:32:00.000+05:30

സ്വപ്നം കാണുക എന്നത് ഒരു സുഖമുള്ള കാര്യമാണ്. അത് മനസ്സിന് സന്തോഷം തരുന്നതാണെങ്കില്‍ പരമസുഖം. പേടിപ്പിക്കുന്ന സ്വപ്നം ആണെങ്കില്‍ അന്നത്തെ കാര്യം പരമകഷ്ടവും. എന്തായാലും ഞാനിന്നു കണ്ടത് ഒരു സുന്ദര സ്വപ്നം ആയിരുന്നു.

കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം തന്നെ തടിവെട്ടു സ്ഥലം ആണ്. എല്ലാവരും തടി വെട്ടിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ ആണ്. ഉറ്റ സുഹൃത്തായ മോന്‍കുട്ടന്‍, ആള് സ്ഥലത്തെ പ്രധാന പോലീസ് ആണ്. പിന്നെ അജയ്, രജി, സുധി, മനോജ്‌ അങ്ങനെ എല്ലാവരും രംഗത്തുണ്ട്. തടിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ നല്ല വണ്ണമുള്ള തടികള്‍ തന്നെ.. ഇവയൊക്കെ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ആണ് പൊക്കി കയറ്റുന്നത്. എവിടെയാണെന്നല്ലേ? കേട്ടാല്‍ നിങ്ങള്‍ ഊറി ചിരിക്കും. ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസ്സിന്‍റെ മുകളില്‍ കയറ്റിയാണ് സംഗതി നീലംപേരൂരില്‍ എത്തിക്കുന്നത്. രണ്ടു ബസ്സിന്‍റെ മുകളില്‍ കയറ്റികഴിഞ്ഞു. ആ സമയത്ത് എനിക്ക് ഒന്ന് രണ്ടിന് പോകണമെന്ന് തോന്നി. പോയിട്ട് വരുമ്പോ രണ്ടു വണ്ടി പോയി കഴിഞ്ഞു. കുറച്ചുപേര്‍ ബാക്കിയുണ്ട്. മൂന്നാമത്തെ ബസ്സിന്‍റെ വരവും കാത്തു ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു പേര്‍ ഒരു ബഞ്ചില്‍ ഇരിക്കുന്നു. അന്നേരം എന്‍റെ പേരമ്മ, അച്ഛന്റെ ചേട്ടന്‍റെ ഭാര്യ. അമ്മവഴിയും പേരമ്മ വരാമല്ലോ.. അതാണ് ഞാന്‍ എടുത്തു പറഞ്ഞത്, പേര് പല്‍മം. പേര് പോലെ തന്നെ നൈര്‍മല്യമാണ് ആ പേരമ്മയുടെ സ്വഭാവും. യു.പി. തലത്തില്‍ എന്നെ കണക്കു പഠിപ്പിച്ച എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ടീച്ചര്‍ കൂടി ആയിരുന്നു പേരമ്മ. ആ പറഞ്ഞു വന്നത്, ഈ പേരമ്മ ഒരു കൊട്ട പൂവും ഒരു കെട്ട് ആണിയും(ഈര്‍ക്കിലി), ഒരു ചൂല് വലിപ്പം വരും, എന്‍റെ കയ്യില്‍ കൊണ്ട് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ഡാ കുഞ്ഞേ ഒരു മൂന്നേകാല്‍ അന്നം ഉണ്ട്, അതിന്‍റെ നിറപണി നിന്നെ എല്പിക്കുകയാണ് എന്ന്. സംഗതി എന്താന്ന് വച്ചാല്‍ പേരമ്മയുടെ കെയറോഫില്‍ ഒരു പുത്തന്‍ അന്നം ആരോ നടക്കു വച്ചിട്ടുണ്ട്. അവസാന ദിവസത്തെ പൂരം നാളില്‍ അതിന്‍റെ നിറം പിടിപ്പിക്കുന്ന പണിക്കാണ് നിറപണി എന്ന് പറയുന്നത്. ഞാന്‍ തലയില്‍ കൈ വച്ചെങ്കിലും കൂടെ സഹായിക്കാന്‍ ആരാന്നു നോക്കി. ചിറമ്പ്‌ കുത്താനും മറ്റും അജയെ വിളിച്ചു.. സഹായിക്കാമെന്നേറ്റു. ആപ്പിള്‍ ജ്യൂസ്‌ പ്രതിഫലം. അപ്പോഴേക്കും ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം രണ്ടു മണി.

ഇനി ഇതിലെ വിരോധാഭാസങ്ങള്‍ കേട്ടോ. ഒന്ന്, തടി വെട്ടുന്നത് ചൂട്ടു ഇടുന്നതിനും ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ്. ചിലത് നേരത്തെ വെട്ടി വെള്ളത്തില്‍ ഇട്ടേക്കും. അത് അറപ്പിക്കുന്നതും മറ്റും തിരുവോണത്തിന് മുമ്പേ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. രണ്ടു, ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസ്സിന്‍റെ മുകളില്‍ ഇത് കയറ്റുന്ന സംഭവം ഓര്‍ത്താല്‍ മതി. മൂന്നു, അജയ് വല്യന്നവും അഞ്ചേകാല്‍ ഒന്ന് വിട്ടു കളിയില്ല. കാരണം കക്ഷി അതിന്‍റെ ഒക്കെ ഒരു ചെറു ആശാന്‍ ആണ്. പുത്തന്‍ അന്നം പണിയാന്‍ കിട്ടില്ല. നാല്, പണിയില്‍ ഒരു ശിശുവായ എന്നെ തന്നെ മൂന്നേകാല്‍ ഏല്‍പിച്ച പേരമ്മയുടെ തന്‍റെടം. സ്വപ്നമാണ്, കഥയാണ്, അതുകൊണ്ട് കഥയില്‍ ചോദ്യമില്ല.

വെളുപ്പിനെ കാണുന്ന സ്വപ്നം ഭലിക്കുമെന്നാണ് പറയുന്നത്. രാത്രി ജോലി ചെയ്യുന്ന എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഉച്ചക്ക് പകല്‍ രണ്ടു മണി എന്തായാലും വെളുപ്പിനെയുള്ള സമയമാണ്. സ്വപ്നം ഭലിക്കണേ എന്ന് വായിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുമോ? എന്നാല്‍ പൂരം പടയണി കൂടുക എന്ന എന്‍റെ ആഗ്രഹം സഫലീകൃതമാകും.

ശ്രീകുമാര്‍, ഗീതം, നീലംപേരൂര്‍

പടയണി ആശാന്മാര്‍ (രണ്ടാം ഭാഗം)

2010-07-28T22:37:00.002+05:30

അവിട്ടം നാള്‍, ചൂട്ടിടീല്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഏറ്റവും തിരക്ക് തടി പണി ചെയ്യുന്ന ആചാര്യര്‍ക്കാണ്. നീലംപെരൂരിലെ ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരില്‍ പേരുകേട്ട തച്ചനും പടയണി ആചാര്യനുമായ വാസുആചാരി തുണ്ടിപ്പറമ്പില്‍ മൂത്താശ്ശാരിയെ അറിയാത്തവരായി ആരുമില്ല. 45 അടി പൊക്കമുള്ള വലിയ അന്നം മുതല്‍ 5 അടി പൊക്കമുള്ള ചെറിയ അന്നങ്ങള്‍ വരെ നിര്‍മ്മിക്കുന്നതില്‍ അപാര കഴിവുള്ള അദ്ദേഹത്തിന് നിരവധി ശിഷ്യഗണങ്ങളും നാട്ടിലുണ്ട്.

ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ആണ് അന്നങ്ങളുടെയും കോലങ്ങളുടെയും തടിപ്പണി നടക്കുന്നത്. കണക്കു വളരെ നിര്‍ബന്ധമാണ്‌ അന്നത്തിന്‍റെ പണിയില്‍. ഒന്നേകാല്‍, രണ്ടേകാല്‍ തുടങ്ങിയ അളവുകളില്‍ ആണ് സാധാരണ പുത്തനന്നം പണി. കോല്‍ അവരുടെ അളവുകോല്‍ ആണ്. കോലങ്ങളുടെയും വല്ല്യന്നത്തിന്‍റെയും തല്ലിക്കൂട്ടിനും ( ചട്ടം ഉറപ്പിക്കല്‍ ) മറ്റും മൂത്താശ്ശാരിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ആണ് പണികള്‍ നടക്കുന്നത്. പൂരത്തിന് ചൂട്ടിട്ടതിനു ശേഷം മാത്രമേ അന്നതിന്‍റെ പണികള്‍ തുടങ്ങൂ. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ രാവും പകലും അത്യധ്വാനം പണിതാണ് അന്നങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നത്. ഒരു ഒന്നേകാല്‍ അന്നം പണിയാന്‍ രണ്ടര ദിവസം ആവശ്യമാണ്. ഒറ്റ തടിയില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന മരയന്നം (കോഴിയന്നം) പ്രത്യേക കരവിരുതിന്‍റെ നിറകുടമാണ്.

അന്നത്തിന്‍റെ നിറപണികള്‍ പൂര്‍ത്തിയായതിനു ശേഷം തിരുനട സമര്‍പ്പണത്തിന് മുമ്പായി തേങ്ങമുറിക്കല്‍ ചടങ്ങ് നടക്കുന്നു. ഇതിനു നേതൃത്വം നല്‍കുന്നത് ഇദ്ദേഹം ആണ്. ഇവിടെ വച്ച് രാശി നോക്കി ഫലം പ്രവചിക്കുന്നു. ഒരുമുറി വഴിപാടുകാരന്‍റെ രാശിയും അടുത്ത മുറി ആചാരിക്കും ആണ്. തേങ്ങ മുറിക്കലിനു ശേഷം വഴിപാടുകാരന്‍റെ ഉത്തരവദിത്വം കഴിഞ്ഞു. പിന്നീടു കരക്കാര്‍ക്കാണ് അന്നം തൊഴീക്കാനുള്ള ഉത്തരവദിത്വം. സാധാരണയായി വഴിപടുകാര്‍ തന്നെ അന്നം തൊഴീക്കുന്നു.

വാസു ആചാരിയുടെ പുത്രന്‍ സുരേഷ്, നീലംപേരൂരിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പടയണി കലാകാരന്‍ ആണ്. കോലങ്ങളുടെ നിര്‍മ്മിതിയില്‍ ഓരോ വര്‍ഷവും പുതുമകള്‍ കൊണ്ട് വരാന്‍ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കാറുണ്ട്.

അന്നങ്ങളുടെ ചുണ്ടും പൂവും, കോലങ്ങളുടെ മുഖം എന്നിവ കാണുമ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്താറുള്ള മറ്റൊരു രൂപമാണ് ഗോപാലന്‍ കുറുപ്പംപറമ്പില്‍. അന്നത്തിന്‍റെയും കോലങ്ങളുടെയും തലയുടെ ചിത്രപ്പണി ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അവകാശമായിരുന്നു. കരി,ചുണ്ണാമ്പു ,ചെങ്കല്ല് എന്നിവയാണ് അസംസ്കൃത വസ്തുക്കള്‍. തൊണ്ടാണ് ബ്രഷ് ആയി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അന്നത്തിന്‍റെ ചുണ്ടിലും പൂവിലും ആദ്യം ചെങ്കല്ല് അരച്ചത്‌ തൊണ്ട്കൊണ്ട് തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നു. അതുനന്നായി ഉണക്കിയതിനു ശേഷം കരിയും ചുണ്ണാമ്പും വെള്ളത്തില്‍ ചാലിച്ചെടുത്തു ചിത്രപ്പണി ചെയ്യുന്നു. ചിത്രപ്പണികള്‍ക്കായി ചെമ്പിന്‍റെ തട മുറിച്ചതും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കോലങ്ങളുടെ മുഖത്തെഴുത്തിനും ഈ നിറങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ആചാര്യരെ കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ ഓടി എത്തുന്ന ഒരു മുഖമുണ്ട്. പുഞ്ചിരി എപ്പോഴും മനസ്സിലും മുഖത്തും സൂക്ഷിക്കുന്ന പടയണിയുടെ ജീവതാളവും ആല്മതാളവും ആയ ചെമ്പന്‍ തന്നെ. ചെമ്പന്‍ ചെണ്ടപ്പുറത്ത് കോലിടുന്നത്‌ തന്നെ കാണാന്‍ ഒരു രസമാണ്. ചെണ്ടകൊട്ടുമ്പോള്‍ ഇളകിയാടുന്ന നീളമുള്ള മുടി കാണാന്‍ തന്നെ ഒരു ഐശ്വര്യം ആണ്. ചെറുപ്പകാലത്ത് വളരെ ആകര്‍ഷിച്ചത് ചെമ്പന്‍റെ രൂപം ആയിരുന്നു. കരനാഥന്‍ ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ സ്മാരകത്തില്‍ അനുവാദം വാങ്ങാന്‍ പോകുന്ന സമയം എങ്ങും നിശബ്ദത മാത്രം. അതിനു ശേഷം "ഹുയ്യോ" എന്ന ശബ്ദത്തോടെ പടയണി ആരംഭിക്കുകയായി. കൂ കൂ കു എന്ന് വിളിക്കുന്ന താളത്തില്‍ ചെമ്പന്റെ മേളവും ആരംഭിക്കുന്നു. താഴ്ന്ന കാലത്തില്‍ "ഇത്തകാ തീ തോ.." എന്ന് തുടങ്ങുന്ന താളം ഉയര്‍ന്ന കാലത്തില്‍ എത്തുന്നതോടൊപ്പം 'തോത്ത'കളിയും മുറുകും. ചെമ്പന്‍റെ മേളതിമിര്‍പ്പില്‍ കുടനിര്‍ത്തിനും, പ്ലാവില നിര്‍ത്തിനും, മകം പടയണിക്കും, പൂരം പടയണിക്കും തോത്ത കളി മുതല്‍ ഇളകിയാടുന്ന കുട്ടികളും മുതിര്‍ന്നവരും മനസ്സില്‍ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമേ ഉള്ളൂ.. ദൈവമേ ചെമ്പന്‍ ഈ താളം നിര്‍ത്തരുതേ എന്ന്.

മലയാള മനോരമയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ 2003 ല്‍ നീലംപേരൂര്‍ പടയണി ആചാര്യരെ അനുമോദിക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് "ഗുരു വന്ദനം" എന്ന പേരില്‍ നീലംപേരൂരില്‍ വച്ച് സംഘടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. പ്രസ്തുത ചടങ്ങില്‍ മുഖ്യാഥിതി ആയിരുന്ന പടയണിയെ കുറിച്ച് ഗവേഷങ്ങങ്ങള്‍ നടത്തുകയും പുസ്തകം എഴുതുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരന്‍ കടമ്മനിട്ട വാസുദേവന്‍‌ പിള്ള നീലംപെരൂരിലെ ആചാര്യരെ പ്രകീര്‍ത്തിച്ചു പ്രസംഗിക്കുകയുണ്ടായി.

(തുടരും)

പടയണിയിലെ ആശാന്മാര്‍ (ഒന്നാം ഭാഗം)

2010-07-20T00:37:00.001+05:30

ആശാന്മാരെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ആശാന്മാര്‍ തന്നെ... കാരണം പടയണിയിലെ ഒഴിച്ച് കൂടാന്‍ പറ്റാത്ത ആള്‍ക്കാരാണിവര്‍. പ്രായഭേദമെന്യേ ആശാന്മാരുണ്ട്. ഞാന്‍ പോകുന്ന വഴിയെ കൂടെ പോരെ. ഓരോരുത്തരെയും പരിചയപ്പെടുത്താം.

പടയണി തുടങ്ങുന്ന ചിങ്ങത്തിലെ തിരുവോണത്തിന്‍റെ പിറ്റേദിവസം അവിട്ടം നാള്‍ രാത്രി ഒരു 9 മണിയാകുമ്പോള്‍ കാണാം ഒരാള്‍ ക്ഷേത്രമതില്‍ക്കെട്ടിനു വെളിയിലേക്ക് തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന ആനക്കൊട്ടിലിന്‍റെ തിണ്ണയില്‍ ഒരു കറ്റ ചൂട്ടുമായിരിക്കുന്നത്. മറ്റാരുമല്ല സാക്ഷാല്‍ യേര്‍തൂട്ട് കൃഷ്ണപിള്ള ചേട്ടന്‍ തന്നെ. ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ചൂട്ടു കറ്റയുമായി വരുന്നവരെയെല്ലാം നോക്കി അങ്ങനെ രസിച്ചിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹമാണ് കാലാകാലങ്ങളായി പതിനാറു ദിവസം വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു അവസാനം പൂരം നാളില്‍ വിളക്കിതിരിയും ചോറും വയ്ക്കാന്‍ അധികാരമുള്ള പടയണിയിലെ പ്രധാന ആചാര്യന്‍. അവിട്ടം നാളില്‍ ക്ഷേത്ര മേല്‍ശാന്തി ശ്രീകോവിലില്‍ നിന്നും പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്ന അഗ്നി പടയണിക്കളത്തിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു ചൂട്ടുകറ്റകളിലേക്ക് പകരുന്നതും ഈ ആചാര്യന്‍ തന്നെ. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ അവിടം കൊണ്ട് തീരുന്നില്ല.

പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ നടയ്ക്കു വയ്ക്കുന്ന മുറക്ക് അത് വരിയാന്‍ മുന്പന്തിയില്‍ തന്നെ കൃഷ്ണപിള്ള ആശാന്‍ ഉണ്ട്. ഈറല്‍ കീറി കൊടുക്കുന്നതാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രധാന പണി. ഈ പതിനാറു ദിവസവും പ്രായാധിക്യം ഒക്കെ അവഗണിച്ചു അദ്ദേഹം രാവിലെ തന്നെ പടയണിക്കളത്തില്‍ എത്തും. എല്ലാവര്‍ക്കും പ്രചോദനമായി പണികള്‍ തുടങ്ങും. പൂരത്തിന്‍റെ അന്ന് ഉച്ചക്ക് ശേഷം വലിയ അന്നങ്ങളുടെ വന്നം വെട്ടുക എന്നൊരു ഏര്‍പ്പാടുണ്ട്. അല്പം കരകൌശലം ഉണ്ടെങ്കിലെ വാഴപ്പോളയില്‍ അത് വെട്ടിയെടുക്കാന്‍ സാധിക്കൂ. അന്നങ്ങളുടെ തൂവലായി വിലസുന്നത് ഈ വന്നങ്ങള്‍ തന്നെ. വന്നം വെട്ടുന്നതില്‍ ബഹുകേമന്‍ ആണ് നമ്മുടെ ഈ ആശാന്‍. കുടനിര്‍ത്ത്, പ്ലാവില നിര്‍ത്ത്, മകം പടയണി, പൂരം പടയണി എന്നീ ദിവസങ്ങളില്‍ നടക്കുന്ന കുടംപൂജ കളിയില്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടി കൊടുക്കുന്നതും ഈ ആചാര്യന്‍ തന്നെ.

വല്യന്നം എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ നമുക്ക് മറ്റൊരാശാനെ കാണാം. വല്യന്നത്തിന്‍റെ തുടക്കം മുതല്‍ അവസാനം വരെയുള്ള പണികളില്‍ താഴെ നിന്ന് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കുന്നതില്‍ പ്രമുഖന്‍ ആരെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ അത് മറ്റാരുമല്ല, നീലംപേരൂര്കാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗോപിചേട്ടന്‍ തന്നെ-വില്യാടത്തില്‍ ഗോപിനാഥന്‍ നായര്‍‍. അദ്ദേഹത്തെക്കാള്‍ പ്രായമുള്ളവരും ഗോപിചേട്ടന്‍ എന്ന് തന്നെയാണ് വിളിക്കുക. ചെറുപ്പക്കാരുടെ ഒരു ആവേശമാണ് ഗോപിചേട്ടന്‍. പതിനാറു ദിവസവും രാവിലെ മുതല്‍ പടയണി പണികളില്‍ വ്യാപൃതന്‍. എന്ത് കാര്യവും വളരെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഗോപിചേട്ടനു ആരോടും പറയാം. എല്ലാവരും വളരെ ബഹുമാനത്തോടെ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അനുസരിക്കാറുണ്ട്. കൊച്ചന്നങ്ങള്‍ നടയ്ക്കു വരുന്നത് മുറക്ക് വരിയുന്നതില്‍ പ്രമുഖന്‍ ഗോപിചേട്ടന്‍ തന്നെ. ഈ ആശാന്‍റെ കൂടെ സഹായിക്കാന്‍ പാറയില്‍ ഗോപിനാഥ കൈമള്‍ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖരും ഉണ്ട്.

പള്ളി ഭഗവതി അറിഞ്ഞു നല്‍കിയിരിക്കുന്ന കരകൌശലം മൊത്തം ഇണങ്ങിയ ഒരാളാണ് നമ്മുടെ അടുത്ത ആശാന്‍. കൊച്ചന്നങ്ങള്‍ ഈ ആശാന്‍ വരിഞ്ഞിട്ടിരിക്കുന്നത് കാണാന്‍ തന്നെ ഒരഴകാണ് . നിറപണി പൂര്‍ത്തിയാക്കാതെ എടുത്തു തുള്ളിക്കാന്‍ തോന്നും. മറ്റാരുമല്ല ഇടത്തുമ്പറമ്പില്‍ കരുണാകരന്‍ നായര്‍. ബേസ്ബോര്‍ഡില്‍ ഈ ആശാന്‍ തീര്‍ത്ത ഒരു വല്യന്നം കണ്ടാല്‍ അറിയാം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കരവിരുത് എത്രത്തോളം ഉണ്ടെന്ന്‌. കോഴി അന്നത്തിനു പേപ്പര്‍ കൊണ്ട് നിറപണി ചെയ്യാനും ഇദ്ദേഹം കെങ്കേമന്‍ ആണ്.

(തുടരും)

പടയണിക്കളത്തിലെ നേരമ്പോക്കുകള്‍

2010-07-14T01:51:00.003+05:30

ചില നുറുങ്ങു നേരമ്പോക്കുകള്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്ത് രസം അല്ലെ? ഏതു മേഖലയിലും ഇത് വേണം. എങ്കിലേ വിരസതയും അധ്വാനഭാരത്തിന്‍റെ തളര്‍ച്ചയും ചൂടിന്‍റെ കാഠിന്യവും മറക്കാന്‍ സാധിക്കൂ.. ഇതാ ഇവിടെ പടയണി പണിയിലും ഈ മാതിരി നേരമ്പോക്കുകള്‍ ധാരാളം.

ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് വീട്ടിലേക്ക്‌ ഡാവില്‍ പോയി തിരിച്ചു വരുമ്പോ ആന പണിയുന്നതിന്‍റെ ബഹളം ദൂരേന്നെ കേള്‍ക്കാം. കണ്ടു കളയാം, പറ്റിയാല്‍ എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കാം എന്ന് വച്ച് അടുത്ത് കൂടി. അവിടെ ചെന്നപ്പോ സഹായിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല അത്രയ്ക്ക് ആളുകളുണ്ട് ചുറ്റിലും. നര്‍മ്മത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ നേരമ്പോക്കുകള്‍ എവിടുന്നൊക്കെയാ വരുന്നത്.

പൂരത്തിന്‍റെ പിറ്റേ ദിവസം ഉത്രത്തിന്‍റെ അന്ന് നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പറയുകയും വേണ്ട... നീലംപേരൂര്‍ പടയണി പണിക്കാരുടെ ബഹുപൂരം അന്നാണ്. രാവിലെ മുതല്‍ തുടങ്ങും ചൂട്ടു കത്തിക്കാനും, അന്നങ്ങള്‍ തോളിലേറ്റാനും പടയണി പാട്ടുകള്‍ പാടാനും .

ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അതിന്‍റെ രസം പോകും. കണ്ടു നോക്കുക.. കണ്ടിട്ട് എന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞോ പക്ഷെ തല്ലരുത്. ചൂടായാല്‍ കിടിക്ക കിടിക്ക ഞെക്കി ഡിലീറ്റിയേക്കാം.

ദോ ലവിടേം ലിവിടേം ക്ലിക്കിയാല്‍ ഓരോന്ന് കാണാം

നീലംപേരൂര്‍ പടയണി - ചരിത്ര ഏടുകള്‍

2010-07-09T06:29:00.004+05:30

ലേഖകന്‍: പിണ്ടിയത് ദിനമണി, പെരിഞ്ഞനം

പടയണിയെക്കുറിച്ചു പലരും പലകാര്യങ്ങളും ഈ സൈറ്റില്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. വിരസമായ ആവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി, ചില നുറുങ്ങു ചിന്തകള്‍, തോന്നലുകള്‍ മാത്രം എഴുതുന്നതാണ് ഉചിതമെന്ന് തോന്നി.

ആദ്യകാല കേരളചരിത്രം രണ്ടു മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്നു കരുതുന്ന "കേരളോല്പത്തി" എന്ന മലയാളകൃതിയും "കേരള മഹാല്മ്യം" എന്ന സംസ്കൃത കൃതിയും ആധാരമാക്കിയാണ് പലരും പലതും വിശ്വസിച്ചു എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചതും പ്രചരിപ്പിച്ചതും. പിന്നീടുണ്ടായ ചരിത്ര ഗവേഷണപഠനങ്ങള്‍ ഇവയില്‍ മിക്കതും ശുദ്ധ അസംബന്ധ കഥകള്‍ ആണെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചരിത്രനിര്‍മ്മാണ സമഗ്രികളായി തമിഴ്, സംസ്കൃത സാഹിത്യ കൃതികള്‍, പുരാവസ്തു ശാസ്ത്ര പഠനങ്ങള്‍ ശിലാതാമ്രശാസനങ്ങള്‍ എന്നിവ മാത്രമേ വിശ്വാസ്യയോഗ്യമായ രേഖകളായി കരുതുവാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ. ഇവയുടെ പഠനത്തില്‍ നിന്ന് മിക്ക ഐതിഹ്യ - കെട്ടുകഥകളും അത്യുക്തികളും പൊളിച്ചെഴുതേണ്ടി വന്നു. സ്ഥലപുരാണങ്ങള്‍, വീരഗാഥകള്‍, ക്ഷേത്രഗ്രന്ഥവരികള്‍, വിദേശ സഞ്ചാരികളുടെ വിവരണങ്ങള്‍ എന്നിവ പോലും അത്യുക്തികളും കെട്ടുകഥകളുമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ക്രിസ്തുവര്‍ഷം ആദ്യ അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ - തമിഴകത്തിന്‍റെ ഭാഗമായ കേരളം (ചേരനാട്) - സംഘകാലം- കേരളചരിത്രം രൂപപ്പെട്ടുവരുന്ന കാലഘട്ടമാണ്. സംഘകാലത്തിനു മുമ്പ് കേരളത്തിലെ ആദിമ നിവാസികള്‍ ആരായിരുന്നു? നെഗ്രിറ്റോ വംശജരായ കാടര്‍, കാണിക്കാര്‍, മലപണ്ടാരങ്ങള്‍, യുതുവന്മാര്‍, ഉള്ളാടന്മാര്‍, ഊരാളിമാര്‍, പണിയര്‍ തുടങ്ങിയ ഗിരിവര്‍ഗക്കാര്‍. പിന്നീട് വന്ന ആസ്ട്രലോയിഡുകാരായ ഇരുളര്‍, കുറിചിയര്‍, കരിമ്പാലന്മാര്‍, മലയരന്മാര്‍, മലവേടന്മാര്‍. അതിനുശേഷം വന്ന ദ്രാവിഡ വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍. ദ്രാവിഡര്‍ മധ്യധരണ്യാഴി ഭാഗങ്ങളില്‍നിന്ന് ശാഖകളായി വന്നവര്‍ എന്ന് ചരിത്രം. ഈ ദ്രാവിഡ വര്‍ഗ്ഗക്കാരാണ് തമിഴക സംസ്കാരത്തിന്‍റെ സംവിധായകര്‍.

കേരളത്തിലെ നായന്മാര്‍, വെള്ളാളന്മാര്‍, ഈഴവര്‍, പുലയര്‍, പറയര്‍, കുറവര്‍ തുടങ്ങിയവരെല്ലാം ദ്രാവിഡവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പെടുന്നു. ക്രിസ്തുവര്‍ഷാരംഭത്തിനു മുമ്പ് തന്നെ ആര്യന്മാരും ചെറിയ തോതില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ വന്ന ആര്യന്മാരാണ്‌ ( ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം ) നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണര്‍.

ആദ്യ ചേരസാമ്രാജ്യ കാലത്ത്- ക്രിസ്തുവിനു ശേഷം അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ - (സംഘകാലം) ഉന്നതമായ സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിനു തെളിവുകളുണ്ട്. സംഗീതവും നൃത്തവുമെല്ലാം ശാസ്ത്രീയരീതിയില്‍ തന്നെ വളര്‍ന്നിരുന്നു. ചേരരാജാക്കന്മാര്‍ കലാകാരന്മാരെയും കവികളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ജാതി മത ചിന്തകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊറ്റവൈ എന്ന യുദ്ധദേവതയും യുദ്ധനൃത്തങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. വീണ, മൃദംഗം, ഓടക്കുഴല്‍, തുടങ്ങിയ വാദ്യോപകരണങ്ങള്‍പോലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ശാക്തേയ രീതിയിലുള്ള " കാളി കാവ്‌" കളില്‍, ഭഗവതിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കാന്‍ പലവിധ ആചാര ആഘോഷങ്ങളും ഈ ആദിമ ദ്രാവിഡ ജനത അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് തന്നെ ജൈനമതക്കാരും ബുദ്ധമതക്കാരും വൈദിക ബ്രാഹ്മണരും കേരളത്തില്‍ എത്തി പ്രചരണം തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും ദ്രാവിഡ ജനത അവരുടെ പ്രാചീന ആചാര-ആഘോഷങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. ചില പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു എന്ന് മാത്രം. ഈ ആചാര- ആഘോഷങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് പടയണി പോലുള്ള അനുഷ്ഠാന കലകള്‍ ഉത്ഭവിച്ചത്.

സംഘകാലം കഴിഞ്ഞു മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ ഇരുളടഞ്ഞതാണ്. രണ്ടാംചേര സാമ്രാജ്യ ഭരണകാലം ( AD 800 - 1200 ) കുലശേഖരപെരുമാക്കന്മാരുടെതാണ്. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ജൈന,ബുദ്ധ മതങ്ങള്‍ ക്ഷയിച്ചു തുടങ്ങി. വൈദിക ബ്രാഹ്മണരുടെ മേധാവിത്വം പൂര്‍ണമായി. ആദ്യകാലത്ത് പെരുമാക്കന്മാരെ പരദേശത്തു നിന്ന് ക്ഷണിച്ചു വരുത്തിയെന്ന കഥ, ഒരു പെരുമാള്‍ ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിച്ചു മക്കയില്‍ പോയ കഥ തുടങ്ങിയവ പലതും കെട്ടുകഥകള്‍ ആണ്. പെരുമാള്‍ എന്ന സ്ഥാനപേര് തന്നെ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷമാണ് ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയത്.

അതിനുമുമ്പ് വെറും ചേരന്മാര്‍ എന്ന് മാത്രം. (കേരളമെന്ന നാമം അശോകചക്രവര്‍ത്തിയുടെ ശാസനകളിലുണ്ട്. ) എല്ലാ മതക്കാര്‍ക്കും സഹായസഹകരണങ്ങള്‍ ചെയ്തു കൊടുത്തിരുന്നു. ആരും മതം മാറിയിട്ടില്ല. ജൈന, ബൌധ, ദേവാലയങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്തു ഹൈന്ദവ ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നത് വൈദീക ബ്രാഹ്മണരുടെ മേധാവിത്വ സ്വാധീനശക്തി ശക്തമായതിനു ശേഷമാണ്. പിന്നീടാണ്‌ ശൈവ, വൈഷ്ണവ, ശാസ്ത, ഭഗവതി ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നത്. കാലടി ശങ്കരാചാര്യരുടെ കാലം മുതലാണ്‌ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായത്.

പള്ളി എന്നത് ബുദ്ധമതക്കാരുടെ ആരാധനാലയങ്ങളെ സൂചിപ്പിചിരുന്നതാണ്. അത്തരം സ്ഥലങ്ങളില്‍ പിന്നീട് പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ഹൈന്ദവ മൂര്‍ത്തികളെ പള്ളിയില്‍ എന്ന പേരോട് കൂടി ആളുകള്‍ വ്യവഹരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. സംഘകലഘട്ടത്തില്‍ ശാക്തേയ രീതികളായിരുന്നു. ജൈന ബുദ്ധമതക്കാരുടെ സ്വാധീനമാണ് മദ്യ മാംസാദികള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു ശുദ്ധ സാത്വിക രീതികള്‍ അവലംബിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ( ദ്രാവിഡവര്‍ഗ്ഗക്കാരുമായി ഇടപെഴകി ജീവിച്ച ആദ്യകാല വൈദീക ബ്രാഹ്മണര്‍ മദ്യമാംസാദികള്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ) ദ്രാവിഡരുടെ ആചാര-ആഘോഷങ്ങളില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് പടകളങ്ങളില്‍ യുദ്ധ നൃത്തങ്ങളിലും സ്ത്രീകള്‍ പോലും മദ്യപിച്ചിരുന്നു. ആ സംസ്കൃതിയുടെ ശേഷിപ്പ് തന്നെയാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ പോലെയുള്ള കാളി ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ഇപ്പോഴും ആചരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണം: കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ മീനഭരണി.

പടയണി എന്ന അനുഷ്ഠാന കല മദ്ധ്യകേരളത്തില്‍ പമ്പയുടെ തീരങ്ങളില്‍, കുട്ടനാട് ഭാഗത്താണ് പ്രചാരം നേടിയത്. അന്നത്തെ കുട്ടനാട് വേണാടിന് വടക്കുവശം ഏറണാകുളം വരെയുള്ള ഭൂവിഭാഗമായിരുന്നു. ഈ ഭാഗത്താണ് ബുദ്ധമതത്തിനു വളരെയധികം സ്വാധീനം ഉണ്ടായത്‌. ആയുര്‍വേദ ചികിത്സ, നാഗാരാധന (സര്‍പ്പക്കാവുകള്‍), ഉത്സവാഘോഷങ്ങള്‍ എല്ലാം ബുദ്ധമതക്കാരുടെ സംഭാവനയാണ്. പലവിധഘട്ടങ്ങളുടെ തനിമകൊണ്ട് പടയണികളില്‍ സുപ്രസിദ്ധമായ നീലംപേരൂര്‍ പടയണി, പള്ളി ഭഗവതിയുടെ തിരുമുറ്റത്താണ് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രം നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ബുദ്ധവിഹാരം- പള്ളി- ഉണ്ടായതുകൊണ്ടല്ല. അതിപ്രാചീനമായ ശിവക്ഷേത്രമായിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്. നീലകണ്ഠന്‍റെ ഊരായിരുന്നു നീലംപേരൂര്‍. ചേരചക്രവര്‍ത്തിമാരുടെ തലസ്ഥാനമായ തിരുവഞ്ചിക്കുളത്ത് (കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍) നിന്ന് തെക്കോട്ട്‌ കുട്ടനാട് ഭാഗത്തേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയില്‍, ഒരു പെരുമാള്‍, പ്രകൃതിരമണീയതയില്‍ മതി മറന്ന് ആദ്യം കിളിരൂരിലും പിന്നീട് നീലംപേരൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തും കോവിലകം പണിതു സ്ഥിരതാമാസമാക്കിയെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ചക്രവര്‍ത്തിയായ പെരുമാളാണെങ്കില്‍ രാജ്യഭാരം പുത്രനെ ഏല്‍പിച്ച ശേഷമായിരിക്കും താമസം തുടങ്ങിയത്. ഏതായാലും ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ച ചക്രവര്‍ത്തിയൊന്നുമല്ല. ബുദ്ധമതത്തിലെ സാത്വികഭാവങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട ഒരാളാവണം.

ഈ പെരുമാള്‍ തന്‍റെ പരദേവതയായി ഉപാസിച്ചിരുന്ന, കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്‍റെ വടക്ക് ഭാഗത്തുള്ള പെരിഞ്ഞനം പള്ളിയില്‍ ഭഗവതിയെ ആവാഹിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു ശിവക്ഷേത്രത്തിനടുത്തു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ഇവിടെ താമസിച്ചു ദിവംഗനായാതുകൊണ്ട്‌ "പള്ളി" ചേര്‍ത്ത് അറിയപ്പെട്ടതാവം. ഉത്സവാഘോഷം കൊണ്ട് വന്ന ബുദ്ധമതക്കാരുടെ സ്വധീനംകൊണ്ട് "പടയണി" എന്ന പ്രാചീന അനുഷ്ഠാനാഘോഷത്തെ വളരെയധികം പരിഷ്കരിച്ചു, ഭഗവതിയുടെ തിരുമുറ്റത്ത്‌ തുടങ്ങിവച്ചത് ഈ പെരുമാളാണ്. അതിന് മുമ്പ് (ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിനു) ശിവക്ഷേത്ര സന്നിധിയില്‍ പടയണി ആഘോഷം ഉണ്ടായിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല. പെരുമാള്‍ എന്ന പദം ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷമാണ് ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയത് എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാര്‍. അപ്പോള്‍ നീലംപേരൂര്‍ പടയണിക്ക് ആയിരത്തിലധികം വര്‍ഷങ്ങളുടെ പൈതൃക പഴമ അവകാശപ്പെടാം.

മറ്റൊരു കാര്യം ശാക്തേയ രീതികള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു ശുദ്ധ സാത്വിക ഭാവനയോടെയുള്ള ഒരു പ്രതിഷ്ഠയാണിത്‌. ശുഭ്രവസ്ത്രം ധരിച്ചു കവുങ്ങിന്‍ കടയ്ക്കല്‍ ചാരി നിന്ന് ഇടത്തെ കയ്യില്‍ മുഖ കണ്ണാടി പിടിച്ചു വലതുകൈവിരല്‍ കൊണ്ട് തിലകം തൊടുന്ന ഒരു പ്രൌഢ സ്ത്രീരൂപം. പടയണിയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളും പ്രകൃതിയില്‍ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന ശുദ്ധ സാത്വിക സാമഗ്രികള്‍ മാത്രം. വഴിപാടായി സമര്‍പ്പിക്കുന്ന "അന്ന"ങ്ങള്‍ ( ഹംസം) സാത്വികതയുടെ പര്യായം തന്നെയാണ്. പെരിഞ്ഞനം ഭഗവതി അന്ന് കാളിയോ വാനദുര്‍ഗ്ഗയോ ആയിരിക്കണം. ഈ സങ്കല്പ മാറ്റം പെരുമാള്‍ മാറ്റിയതോ പിന്നീട് വന്ന 'കോയ്മ'ക്കാര്‍ മാറ്റിയതോ എന്ന് അറിയില്ല. ബുദ്ധമതവിഹാരങ്ങളിലോ കേരളത്തില്‍ മറ്റേതെങ്കിലും ഭഗവതി ക്ഷേത്രങ്ങളിലോ ഇത്തരം ഒരു സങ്കല്പപ്രതിഷ്ഠയുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. പാര്‍വതിയുടെ ഒരു 'സൌമ്യ'ഭാവം സങ്കല്പിച്ചതാവാം . ( വദനം സൌമ്യം..... കാര്‍ത്യായനി നമോസ്തുതേ എന്ന ദേവീ മഹാല്മ്യ ശ്ലോകം ഓര്‍ക്കാം. )

ഏതായാലും പെരുമാള്‍ ആയോധനകലയെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച ആളാണ്. പടയണിയില്‍, ആയോധനകലയുടെ താളവും ചുവടും വീര്യവും വീറും വാശിയും എല്ലാം ഒരളവിലുണ്ട്. സംഘകാലത്തുപോലും 'സൌന്ദര്യ'ബോധം എല്ലാറ്റിലും കാണാം. കവിത, സംഗീതം, നൃത്തം, വാദ്യം, ചിത്രകല, ശില്പചാതുര്യം എല്ലാമെല്ലാം ഒത്തിണക്കി പടയാളികളുടെ പടക്കളത്തിലെ വീര്യവും ആല്മസമര്‍പ്പണവും കൂടി ചേര്‍ത്തപ്പോള്‍ പടയണി ഒരു ഉന്നത കലാരൂപമായി. ദൃശ്യാ താള മേളങ്ങളുടെ സുന്ദര സങ്കലനം.

ഒരു സുപ്രധാനകാര്യം കൂടി പറയാനുണ്ട്. ഏതൊരു ക്ഷേത്ര പ്രതിഷ്ഠയും ഒരു പ്രത്യേക ഭാവനയോടെ, പ്രത്യേക മൂല മന്ത്രത്തോടെയാണ് തന്ത്രിമാര്‍ നടത്തുന്നത്. ആ ഭാവനയ്ക്ക് വിപരീതമായ ആചാര-അനുഷ്ഠാനങ്ങളും മന്ത്ര ജപവും മറ്റും ആ ഗ്രാമവാസികള്‍ക്ക് ദോഷം വരുത്തും എന്ന് തന്ത്രശാസ്ത്രം താക്കീതു നല്‍കുന്നുണ്ട്. ആദിമ ദ്രാവിഡ പടയണി ആഘോഷങ്ങളില്‍ ശാക്തേയ-താമസ-ആചാരങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. മദ്യ മാംസാദികള്‍ നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇവിടെ നീലംപേരൂര്‍ ഭഗവതി സങ്കല്‍പം ശുദ്ധ സാത്വിക ഭാവത്തിലാണ്. കേരളത്തില്‍ ഇന്നത്തെ സമൂഹ ജീവിതചര്യയില്‍ ആഘോഷം മദ്യപാനത്തിന്‍റെ പര്യയമായിരിക്കുന്നു. ശുദ്ധ സാത്വികഭാവനയും ജീവിതചര്യയും സ്ത്രീജനങ്ങളില്‍ മാത്രം എന്നായിട്ടുണ്ട്. ( ആദിമ ദ്രവിഡാഘോഷങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകളും മദ്യപിച്ചിരുന്നു) പടയണി നടത്തിപ്പുകാരും വഴിപാടു സമര്‍പ്പിക്കുന്നവരും വ്രതശുദ്ധി പരിപാലിക്കണം.

ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം കഴിഞ്ഞുള്ള അവിട്ടം നാള്‍ മുതല്‍ പതിനാറു ദിവസം പടയണിക്കാലമാണ്. ശബരിമല തീര്‍ത്ഥാടനകാലം പോലെ ( ധര്‍മ്മശാസ്താവ് സങ്കല്പത്തില്‍ ബുദ്ധമതസ്വാധീനം എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം) വ്രതശുദ്ധി വേണം. മദ്യമില്ലെങ്കില്‍ എന്താഘോഷം എന്നുള്ള ചിന്തയുള്ളവര്‍ ക്ഷമിക്കണം. ഇരുട്ടിനെ മാറ്റി വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരുന്ന പടയണിയില്‍ തലയിലും മനസ്സിലും ഇരുട്ട് കൊണ്ടുവരുന്ന മദ്യത്തിനു സ്ഥാനമില്ല. 'അന്ന'ങ്ങളെ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ദിവസമെങ്കിലും വ്രതശുദ്ധി നിര്‍ബന്ധമാക്കണം. ഇപ്പോള്‍ വ്രതശുദ്ധിയില്ലായെന്ന് ധരിക്കുന്നില്ല.

ശാക്തേയ സമ്പ്രദായത്തോടും ആദരവുള്ള ഒരാളാണ് ഈ ലേഖകന്‍. ശരിയായ ശാക്തേയം, വീരന്മാര്‍ക്കുള്ളതാണ്. യാതൊരു ഭയവും തീണ്ടാത്ത, മരണത്തെ പോലും ആലിംഗനം ചെയ്യാന്‍ കരുത്തുള്ള, നല്ല ഇന്ദ്രിയ സംയമനം ഉള്ളവരാണ് ശരിയായ ശാക്തേയര്‍. അവര്‍ക്കെ 'കാളി'യെ കിട്ടുകയുള്ളൂ. പഞ്ചമകാരങ്ങളെ പരാശക്തിയില്‍ എത്തിച്ചേരാനുള്ള ചവിട്ടുപടികളായി കരുതുന്നവരാണ് ശരിയായ ശാക്തേയര്‍. ഭക്തിയും ശക്തിയും ധൈര്യവുമില്ലാത്തവര്‍ ആ സമ്പ്രദായത്തെ നശിപ്പിച്ചതാണ്. കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ഭരണി ആഘോഷത്തില്‍പോലും ശരിയായ ഭക്തര്‍ നീണ്ടകാല വ്രതശുദ്ധിയോടെ വന്നു രേവതി, ഭരണി നാളുകളില്‍ മാത്രം മദ്യപിച്ചും മൈ ഥുനത്തിനു പകരം ശിവശക്തി സംയോജന ഭാവനയില്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടി, നൃത്തം വച്ചും കാവ് തീണ്ടിയും ആഘോഷിച്ചു, മനസ്സിലെ പ്രാകൃത വാസനകള്‍ കെട്ടടങ്ങി ശാന്തരായി തിരിച്ചുപോകുന്നു. അവിടെ ഭഗവതിയും മദ്യപിച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ്. ആ ഭാവനയിലല്ല നീലംപേരൂര്‍ പടയണി മുറ്റത്ത്‌. ഇത്തരം അതി സുന്ദരമായ സാത്വിക അനുഷ്ഠാനകലയില്‍ താമസ രീതികള്‍ കടന്നു വരാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. ശാക്തെയത്തോട്‌ അറപ്പും വെറുപ്പും (ബൌധികസ്വാധീനം കൊണ്ട്) തോന്നിയ ഉന്നത സൌന്ദര്യബോധമുള്ള ഒരു മഹാല്‍മാവ്‌ അല്ലെങ്കില്‍ കാരണവന്മാര്‍   സുഭഗ സുന്ദരമാക്കി വിഭാവനം ചെയ്തു പരിഷ്കരിച്ചതാണ് നീലംപേരൂര്‍ പ്രതിഷ്ഠയും പടയണിയും എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ദൃശ്യവിഷ്ക്കാരത്തില്‍ ഇത്രമാത്രം സമഗ്ര അനുഭൂതി ജനിപ്പിക്കുന്ന ഈ പടയണി ഒരു അമൂല്യ സമ്പത്ത് തന്നെയാണ്. സാംസ്കാരിക വകുപ്പും കലാപ്രേമികളും ദേവീ ഉപാസകരും ( നീലംപേരൂര്‍ ഗ്രാമവാസികളോട് ആരും അപേക്ഷിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഇത്തരം ഒരു കൂട്ടായ്മയും ത്യഗബുധിയും ഭക്തിയും സഹകരണ സേവനങ്ങളും അന്യാദൃശമാണ്. ഏവര്‍ക്കും മാതൃകയാണ്. ) ഈ പൈതൃക സമ്പത്ത് സംരക്ഷിക്കണം. സായ്പ്പന്മാര്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മാത്രമേ പലര്‍ക്കും അഭിമാനവും മറ്റും ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. ചൈന, കൊറിയ ജപ്പാന്‍ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലെ ജനതയുടെ ഇത്തരം പൈതൃക സമ്പത്തുക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രയത്നങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ഒരു ജീവതാളമായി ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്ന വയ്പാട്ടുകളും താളച്ചുവടുകളും മറ്റും ഒരു മഹാസുകൃതം തന്നെയാണ്. വെബ്സൈറ്റിലൂടെ ചന്ദ്രാലയം ശ്രീകുമാറും മറ്റു ഭക്തരും നീലംപേരൂര്‍ കാര്‍ത്യായനി ദേവിക്ക് ആല്മ്സമര്‍പ്പണം ചെയ്തു പടയണി പൈതൃകം ലോകമെങ്ങും അറിയിക്കാന്‍ നടത്തുന്ന പ്രയത്നസാധന ശ്ലാഘനീയം തന്നെ.

പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു ലേഖനം നീണ്ടുപോകുന്നതില്‍ എനിക്ക് വിഷമമുണ്ട്. ഒരു കാര്യം കൂടി, ഗോത്ര സംസ്കൃതിയില്‍ നിന്ന് ഉടലെടുത്ത ഈ അനുഷ്ഠാന കല തലമുറകളായി പരിരക്ഷിച്ചു പോന്നവര്‍, പ്രാകൃത സാധാരണ ഭക്തരൊന്നുമല്ല. ഭക്തിയ്ക്ക് ശക്തി കൊടുക്കുന്നത് ജ്ഞാനമാണ്- ശരിയായ അറിവാണ്. ജ്ഞാനമില്ലാത്ത ഭക്തി, വെറും കോമാളിത്തമായി പരിണമിക്കും. വേലകളിയുടെ പാട്ട് ശ്രദ്ധിക്കുക.

"ചേട്ടോ ചേട്ടോ ഇത് കേട്ടോ കേട്ടോ...........
.......ആയിരം ദളമുള്ള പൂവിനെ കാണാം"

താഴെ ക്ലിക്ക് ചെയ്താല്‍ കേള്‍ക്കാം ...
ഡൌണ്‍ലോഡ്

ഈ സുന്ദരമായ ഉപമയിലൂടെ ഭാരതീയ യോഗദര്‍ശനത്തിലെ സങ്കീര്‍ണ, നിഗൂഢമായ , കുണ്ഡലിനി യോഗ സാധന ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്രാവിഡതനിമയുള്ള ഉപമകള്‍. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്‍റെ "ആട് പാമ്പേ..." എന്നത് ഓര്‍ക്കുക. മൂലാധാരത്തില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കുണ്ഡലിനി സര്‍പ്പ ശക്തിയെ ഉണര്‍ത്തി സുഷുമ്ന, ഇഡ , പിംഗള, നാഡികളിലൂടെ ആറ് ചക്രങ്ങളും ( ആറ് ചുറ്റുകള്‍)   ഭേദിച്ചു ( ചുറ്റുകള്‍ അഴിച്ചു ) മസ്തിഷ്കത്തില്‍ സഹസ്രാര പല്‍മത്തില്‍ (ആയിരം ദളമുള്ള താമര) ശിവനുമായി സംയോജിച്ച് പരമാനന്ദ രസം അനുഭവിക്കുന്നു. ഇതിനു വേണ്ടിയാണ് സകലമാന സാധനകളും ഋഷികള്‍ സംവിധാനം ചെയ്തത്. ഇതറിഞ്ഞവരായിരുന്നു പടയണിയിലെ കാരണവന്മാരും. ആ മഹാല്‍മക്കള്‍ക്കും പള്ളിയില്‍ അമ്മയ്ക്കും സംപ്തൃപ്തി ഉണ്ടാകത്തക്കവിധം ഈ വര്‍ഷത്തെ പടയണി വിജയകരമായി തീരട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു; പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

"നിറങ്ങളുടെ പൂരം"

2010-07-07T04:00:00.047+05:30

ലേഖകന്‍: സജിത്, ശ്രീശക്തി, നീലംപേരൂര്‍

നിറങ്ങളുടെ പൂരം പടയണി ആണ് നീലംപേരൂര്‍ പടയണി. ഇവിടെ പച്ച, മഞ്ഞ, ചുവപ്പ് എന്നീ മൂന്നു നിറങ്ങളാണ് സമ്മേളിക്കുന്നത്. പ്രാഥമിക വര്‍ണങ്ങള്‍ ആയ ചുവപ്പിന്‍റെയും മഞ്ഞയുടെയും മിശ്രണം ആണ് പച്ച. നീലംപേരൂര്‍ പടയണിയിലെ മുഖ്യനിറം പച്ചയാണ്. കണ്ണിനു കുളിര്‍മയേകുന്ന നിറം ആണ് പച്ച. പച്ചയും ചുവപ്പും അടുത്തടുത്ത് വന്നാല്‍ രണ്ടു നിറങ്ങളുടെയും ശോഭ കൂടും, ഇത് ചിത്രകലയുടെ ബാലപാഠം ആണ്. മഞ്ഞ നിറം മറ്റു പടയണികളിലെ പോലെ നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല, പകരം രാത്രിയിലെ ചൂട്ടുവെട്ടത്തില് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുകയാണ്. വാഴപ്പോളയുടെ മിനുസമായ പ്രതലത്തില് നിന്നും പ്രതിഭലിക്കുന്ന ചൂട്ടുവെട്ടത്തില് മഞ്ഞ ജനിക്കുന്നു. പച്ചയ്ക്ക് താമരയിലയും ചുവപ്പിനു ചെത്തിപൂവും വെള്ളയ്ക്ക് വാഴപ്പോളയും ഉപയോഗിക്കുന്നു .

“നീലംപേരൂര്‍ പൂരം പടയണി ” ആണ്. പൂരം കെട്ടുകാഴ്ചകളുടെ ഉത്സവം ആണ്, പടയണി കോലങ്ങളുടെയും. കെട്ടുകാഴ്ചകള്‍ ത്രിമാന രൂപം നല്കുമ്പോള്‍ കോലങ്ങള്‍ ദ്വിമാന രൂപങ്ങള്‍ ആണ് നല്കുന്നത്. ഒന്ന് ശില്പകലയും മറ്റേതു ചിത്രകലയും. എന്നാല്‍ നീലംപെരൂരില്‍ ശില്പകലയും ചിത്രകലയും സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയിലെ നിറങ്ങള്‍ അതേപടി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് മനുഷ്യനു ചായക്കൂട്ടുകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ അപ്രാപ്യമായിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ ഉത്ഭവിച്ചതാണെന്നുള്ളതിന് തെളിവാണ്.

പടയണി കോലങ്ങളില്‍ കാലഘട്ടത്തിന്‍റെതായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ചുണ്ടിലും പൂവിലും കരിയുടെ കറുപ്പും, ചുണ്ണാമ്പിന്‍റെ വെളുപ്പും ചെങ്കല്ലിന്‍റെ ചുവപ്പില്‍ കോരിയിടുന്നു. ഇത് ചിത്രകലയുടെ ആദിമ രൂപം ആണ്. പടയണിയുടെ ശൈശവദശയില്‍ ഒരു പക്ഷെ വാഴപിണ്ടികൊണ്ടുള്ള ചുണ്ടും പൂവും ആയിരുന്നിരിക്കാം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് . കലാഹൃദയവും ഒരു പേനാക്കത്തിയും ആണ് പൂരം പടയണിയുടെ അടിത്തറ. കലാകാരന് പൂ൪ണസ്വാത്രന്ത്യം തരുന്ന കോലങ്ങളും, ഒട്ടും വ്യതിചലിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത നിറപണിയുള്ള അന്നങ്ങളും വിവിധ ഭാവങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു. അന്നത്തിന്‍റെ പണിയില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം വളരെ കുറവാണ്, ചിട്ടവട്ടങ്ങള്‍ ധാരാളം ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ കോലങ്ങള്‍ പരിപൂ൪ണ സ്വാതന്ത്ര്യം കലാകാരന് നല്കുന്നു. നിറപണി ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയില്‍ മനോഹമാക്കാം.

അന്നങ്ങള്‍ കെട്ടുകാഴ്ചകളുടെ ഗണത്തില്‍ പെടുമ്പോള്‍ പ്ലാവിലകോലങ്ങള്‍ കോലങ്ങളുടെ ഗണത്തില്‍ ആണ് വരുന്നത്. പ്ലാവിലയുടെ പച്ചയാണ് അടിസ്ഥാന നിറം. വാഴപ്പോളയ്ക്ക് പകരം കമുകിന്‍ പാളയുടെ വെള്ള ഉപയോഗിക്കുന്നു, ഇവിടെയും ചൂട്ടുവെട്ടത്തില്‍ മഞ്ഞതന്നെയാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. പ്ലാവിലകോലങ്ങള്‍ക്ക് ദ്വിമാനരൂപം മാത്രമാണുള്ളത്. താപസന്‍ , ആന, ഹനുമാന്‍, ഭീമന്‍, ശൂര്‍പണഖ, മത്സ്യം, രാവണന്‍, വള്ളം തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു. അതില്‍ ചെത്തിയും പാളയും ഉപയോഗിച്ച് ചിത്രപ്പണികള്‍ ചെയ്തു മനോഹരമാക്കുന്നു. ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയില്‍ കോലത്തിനെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ കലാകാരന് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുന്നുണ്ട്. ചമയങ്ങളില്‍ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്താം. മുഖം ഇടത്തോട്ടു വരണം എന്നുമാത്രം. ദേവി ദര്‍ശനം നടത്തുമ്പോള്‍ ദേവിക്ക് അഭിമുഖം ആയി വേണം മുഖം നില്‍ക്കാന്‍, അതിനാലാണിത് .

കെട്ടുകാഴ്ചകളുടെ പുറമെയുള്ള പണിയ്ക്ക് നിറപണി എന്നാണ് പറയുന്നത്, നിറപണിയില്‍ ഓരോ രൂപത്തിനും പേര് ഉണ്ട്, കന്നപ്പോള, തലേക്കെട്ട്, ചിറമ്പ് ,പൂചിറമ്പ്, കുലമൂടി, വന്നം, പണ്ടിവന്നം, അമ്പോറ്റിവന്നം, ചക്രവന്നം തുടങ്ങിയവ. കൊച്ചന്നത്തിന്‍റെ നിറപണിയെ അപേക്ഷിച്ച് വല്യന്നതിന്‍റെ നിറപണിയില്‍ ചില വ്യതാസങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. വലിയ അന്നങ്ങള്‍ക്ക് അമ്പോറ്റിവന്നം കൂടുതലായി കാണാം, ഇതു ചെറിയ അന്നങ്ങളുടെ നിറപണിയില്‍ ഉപയോഗിക്കാറില്ല , സ്ഥലപരിമിതിയാണ് മുഖ്യ കാരണം. ഏറ്റവും വലിയ അന്നത്തിനു കഴുത്തില്‍ ചക്രവന്നം വയ്ക്കുന്നു , ഇതു പണ്ടിവന്നതിന്റെ അതെ മാതൃകയില്‍ തന്നെയാണ്. ഇതെല്ലാം ഉറപ്പിച്ചുനിര്‍ത്താന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത് പച്ചീര്‍ക്കിലി തുണ്ടുകള്‍ ആണ്. അതിനു ആണി എന്ന് പറയും. വണ്ണമുള്ള ചുവടുഭാഗത്തിനെ ഇലയാണിയെന്നും വണ്ണംകുറഞ്ഞ തുമ്പുഭാഗത്തെ പൂവാണിയെന്നും. പടയണിയില്‍ ഓരോ നാടന്‍ വസ്തുവിനും അതിന്‍റെതായ പടയണി പേരുകള്‍ ഉണ്ട്.

കോലങ്ങള്‍ ആയ യക്ഷി , ഭീമന്‍, രാവണന്‍ തുടങ്ങിയവയില്‍ ഓരോ വര്‍ഷവും വ്യത്യസ്തമായ ചിത്രപണികള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ആശയങ്ങള്‍ കാണാം. ഇത് പണിയുന്ന കലാകാരന്മാരെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. എന്തുതന്നെയായാലും അടിസ്ഥാന വസ്തുക്കളില്‍ മാറ്റം വരുത്താതെ എന്തുവേണമെങ്കിലും കലാകാരനു ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റു പടയണികളില്‍ ഉള്ളതായി അറിയില്ല.

നീലംപേരൂരില്‍ എല്ലാവരും കലാകാരന്മാര്‍ ആണ്, പടയണിക്കളത്തിലുള്ള എല്ലാവരും ഒരുപോലെ കഠിന പ്രയത്നം ചെയ്യുന്നു, ചിലര്‍ ആശയങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു, മറ്റുചിലര്‍ അതിന്‍റെ പൂര്‍ത്തീകരണത്തിനായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. കൂട്ടായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‍റെ ഉത്തമ മാതൃകയാണ് പടയണി. നീലംപേരൂരിന്‍റെ മാത്രം പൂരം പടയണി..........

(ലേഖകന്‍ നീലംപേരൂരിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പടയണി കലാകാരന്‍ ആണ്. ആന, യക്ഷി, ഭീമന്‍ എന്നീ കോലങ്ങളില്‍ സജിത്തിന്‍റെ കലാവിരുത് ദൃശ്യമാണ്.)

പടയണിയുടെ പതിനാറു രാവുകള്‍

2010-07-05T11:44:00.004+05:30

ലേഖകന്‍: അജയ്‌, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

ആദി ദ്രാവിഡ സംസ്കാരത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകളാണ് പടയണി. മനുഷ്യന്‍ കാര്‍ഷിക സമൂഹമായി പരിണമിച്ച കാലത്തില്‍ വിള കാക്കുന്ന ദൈവത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുവാനും വിളവു ഇറക്കലും, വിളവു എടുപ്പും ഒരുമയുടെ ആഘോഷമായി കൊണ്ടാടുവാനും ശ്രമിച്ചിരുന്നു . പ്രാചീന കേരളത്തില്‍ , വിശിഷ്യ മധ്യ തിരുവിതാംകൂര്‍ പ്രദേശത്തെ, പത്തനംതിട്ട, കുട്ടനാട്, പ്രദേശങ്ങളിലെ പല നാടുകളും പടയണി ഗ്രാമങ്ങളായാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. പടയണി വെട്ടം പോലെയുള്ള നാട്ടുപേരുകള്‍ ഇതിനു തെളിവാണ്.

ഉത്സവങ്ങളില്‍ ജനകീയ കൂട്ടായ്മകള്‍ കുറയുകയും വൈദിക വൃത്തികള്‍ പ്രാമുഖ്യം നേടുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ പലയിടത്തും പടയണി അന്യം നിന്നു . ഇന്നും പടയണി ഗ്രാമ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിര്‍ത്തി പോരുന്ന ചില ഗ്രാമങ്ങളാണ് കടമ്മനിട്ടയും, ഓതറയും, നീലമ്പേരൂരും മറ്റും. പടയണി ഒരു അനുഷ്ഠാന കലയാണ്. അത് കാഴ്ചക്കാരനെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനു അപ്പുറം നാട് കാക്കുന്ന ദേവതയെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ കര്‍ശനമായ ആചാര , അനുഷ്ഠാന ക്രമങ്ങളാല്‍ സംഘടിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ടതാണ്. പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ പടയണികള്‍ കമുകിന്‍ പാളയിലുള്ള കോലങ്ങള്‍ മനുഷ്യന്‍ കെട്ടിയാടുമ്പോള്‍ നീലമ്പേരൂര്‍ പടയണിയില്‍ കെട്ടുകാഴ്ചകള്‍ അമ്പല നടയില്‍ എഴുന്നള്ളിച്ചു കൊണ്ടാടുന്നു. എന്നാല്‍ പടയണിയുടെ അനുഷ്ഠാന ക്രമങ്ങളിലെ സമാനതകളാല്‍ ഇവ ഐക്യരൂപ്യം പ്രാപിയ്ക്കുന്നു .

നീലമ്പേരൂര്‍ പടയണി 16 രാവുകള്‍ നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്നു. ഓണത്തിന്റെ പിറ്റെന്നാള്‍ അവിട്ടം നാളില്‍ ചൂട്ടിടീല്‍ എന്ന ചടങ്ങോടെയാണ് പടയണി ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. കരക്കാര്‍ തങ്ങളുടെ പുരയിടങ്ങളില്‍ നിന്നും ശേഖരിയ്ക്കുന്ന ഓലചൂട്ടുകളിലേയ്ക്ക് ക്ഷേത്ര ശ്രീകോവിലില്‍ നിന്നും മേല്‍ശാന്തി നല്‍കുന്ന കനല്‍ ഊതി പിടിപ്പിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ചൂട്ടിടീല്‍ . ക്ഷേത്ര ശ്രീകോവിലില്‍ നിന്നും ഭഗവതിയെ അഗ്നി സ്വരൂപിണിയായി മതില്‍കെട്ടിനു പുറത്തു കുടിയിരുത്തുന്നു എന്നതാണ് സങ്കല്പം. തുടര്‍ന്ന് കരനാഥന്‍ (ഇപ്പോള്‍ ദേവസ്വം പ്രേസിഡന്റ്റ്‌ ) ക്ഷേത്ര മുന്‍വശത്ത് ചേരമാന്‍ പെരുമാളിന്റെ സ്മാരകത്തിന് മുന്‍പില്‍ അനുവാദം ചോദിയ്ക്കുന്നു. തുടര്‍ന്ന് കരക്കാര്‍ കൂക്കി വിളിയ്ക്കുകയും ആര്‍ത്തു വിളിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ പടയണി ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് തുടക്കമാകുന്നു.

ഒന്നാംഘട്ടം:

പടയണിക്ക് 4 ഘട്ടങ്ങള്‍ ആണ് ഉള്ളത്. ചൂട്ടിടീല്‍ തുടങ്ങി ആദ്യ 4 നാളുകള്‍ ചൂട്ടു പടയണി. കത്തിച്ച ചൂട്ടു കറ്റകള്‍ സാക്ഷിയാക്കി കരക്കാര്‍ കൂകിയും, ആര്‍ത്തും, ആദ്യ നാല് നാള്‍ പടയണി നടക്കുന്നു. നാലാം നാള്‍ പടയണിയില്‍ നിറ സാന്നിധ്യം ആയി പച്ച പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ചൂണ്ടപ്പനകൈ ആണ് ഇതിനു ഉപയോഗിക്കുന്നത്. തുടര്‍ന്ന് എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും ക്ഷേത്ര മുന്‍വശത്തെ ആലിന് പ്രദക്ഷിണം വച്ചു പടയണി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങില്‍ ചൂട്ടിനോപ്പം പനംകൈയും അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും .

രണ്ടാം ഘട്ടം
തുടര്‍ന്ന് പടയണിയുടെ രണ്ടാം ഘട്ടം പച്ചയുടെ തുടര്‍ച്ചയായി നടത്തപ്പെടുന്നു. അഞ്ചാം നാളില്‍ പൂമരം . പൊന്നയ്യകമ്പില്‍ (പെരുമരം) ചെത്തിപൂക്കള്‍ കെട്ടിത്തൂക്കിയ ലളിതമായ നിര്‍മ്മിതിയാണ് പൂമരം . ആറാം നാളില്‍ പൊന്നയ്യ കൊമ്പിന്റെ ഇലകള്‍ മടക്കി അതില്‍ വട്ടയില കുത്തി മറച്ചു നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്ന തട്ടുകുട എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നു. ഏഴാം നാളില്‍ തെങ്ങിന്റെ മടന്തംപുളി വളച്ചു അതില്‍ പൂക്കള്‍ തൂക്കി നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്ന പാറാവളയം. എട്ടാം രാവില്‍ തെങ്ങിന്റെ മടന്തംപുളി വളച്ചു പൂക്കള്‍ തൂക്കി പൂന്‍കുടകള്‍ നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്നു. അന്ന് പടയണിയില്‍ ആദ്യമായി കുടംപൂജ, തോത്തകളി, എതിരേല്പ്പു, പാട്ടോട് കൂടിയ കോലം എഴുന്നള്ളിപ്പ് എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

പടയണി കളത്തില്‍ ആഴി കൂട്ടി അതിനു ചുറ്റും നാട്ടുകാര്‍ വട്ടംകൂടി പുരാണ കഥകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നാടന്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടുന്നു. ഇലത്താളം മാത്രമേ ഇതിനു പശ്ചാത്തലം ആയി ഉപയോഗിക്കുന്നുള്ളൂ. പാട്ടിനിടയില്‍ തീ ...., തിത്തീ..തിത്തീ അയ്യത്താ, തിതൈതകതോ , തക തീയോ തകതോ താരോ തികൃതോ തൈ ....... എന്ന വാ ചൊല്ലില്‍ ഇറങ്ങി കളി എന്ന നൃത്ത ചുവടുകളും ഉണ്ടാകും. തുടര്‍ന്ന് കരനഥന്‍ ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ സ്മാരകത്തിന് മുന്‍പിലെത്തി അനുവാദം വാങ്ങുകയും കരക്കാര്‍ ഹുയ്യോ,, കൂ കൂ എന്നീ ശബ്ദങ്ങളോടെ കൂകിയും, ആര്‍ത്തും വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനു ശേഷം ചെണ്ട മേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ പ്രത്യേക താളത്തില്‍ തോര്‍ത്ത്‌ വീശി തോത്താ കളി നടത്തപ്പെടുന്നു. പടയണിയുടെ ഓരോ രാവിലും എഴുന്നള്ളിയ്ക്കേണ്ട കോലങ്ങള്‍ അടിയന്തിര കോലങ്ങള്‍ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. തുടര്‍ന്ന് 5ആം നാള്‍ മുതല്‍ 8ആം നാള്‍ വരെ ഉള്ള അടിയന്തിര കോലങ്ങള്‍ വഞ്ചിപ്പാട്ടിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടയിലെത്തുന്നതോടെ 8 ആം നാളിലെ കുടനിര്‍ത്ത് എന്ന പടയണി ചടങ്ങ് അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഗോവര്‍ധന ഗിരി ഉയര്‍ത്തി കുടയക്കിയ ശ്രീകൃഷണ സ്മൃതികളിലാണ് കുടനിര്‍ത്ത് നടത്തുന്നത്.

മൂന്നാം ഘട്ടം:
9ആം നാള്‍ മുതല്‍ 12ആം നാള്‍ വരെ പ്ലാവില കോലങ്ങള്‍ ആണ് പടയണിയിലെ അടിയന്തിര കോലങ്ങള്‍ . പടയണി യുടെ മൂന്നാം ഘട്ടം ആണിത്. പ്ലാവില ഈര്‍ക്കില്‍ ഉപയോഗിച്ച് കൂട്ടി കുത്തി പിച്ചാത്തി ഉപയോഗിച്ച് വാര്‍ന്നു നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്ന രൂപങ്ങളാണ് പ്ലാവില കോലങ്ങള്‍ . കമുകിന്‍ പാളയില്‍ നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്ന മുഖങ്ങളും, കമുകിന്‍ പൂങ്കുല, ചെത്തിപൂ മുതലായവ ഉപയോഗിച്ചുള്ള മോഡി പിടിപ്പിയ്ക്കലും പ്ലാവില കോലങ്ങളെ ആകര്‍ഷകങ്ങള്‍ ആക്കുന്നു.

9 ആം നാളില്‍ താപസന്റെ കോലമാണ് നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്നത്. കമുകിന്‍ പാള മുഖത്തിന്‌ ചുറ്റും കമുകിന്‍ പൂക്കുല ഉപയോഗിച്ചുള്ള താടി പ്രകൃതി ജന്യ വിഭവങ്ങളുടെ സമര്‍ത്ഥമായ ഉപയോഗത്തിന് ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് .

10 ആം നാള്‍ ആനയാണ് അടിയന്തിര കോലം .11 ആം നാള്‍ ഹനുമാനും, 12 ആം നാള്‍ പ്ലാവിലനിര്‍ത്തിനു ഭീമനും അടിയന്തിര കോലം ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. 9 ആം നാള്‍ മുതല്‍ 12ആം നാള്‍ വരെയുള്ള പ്ലാവില കോലങ്ങളുടെ എഴുന്നള്ളത്തോടെ പ്ലാവിലനിര്‍ത്ത് നടത്തപ്പെടുന്നു. അന്ന് കുടംപൂജ കളിയും തോത്താ കളിയും പടയണിക്ക് ഉണ്ടാകും.

നാലാം ഘട്ടം:

പിണ്ടിയും , കുരുത്തോലയും ആണ് നാലാം ഘട്ടം .13 ആം രാവില്‍ വാഴപ്പോളയില്‍ കൊടിക്കൂറ നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്നു. 14 ആം നാളില്‍ കുരുത്തോലയില്‍ മെടയുന്ന പിശാചാണ് അടിയന്തിര കോലം. നാള് നീക്കത്തെ തുടര്‍ന്ന് പടയണി ചില വര്‍ഷങ്ങളില്‍ 15 ദിവസമോ, 17ദിവസമോ ആകാറുണ്ട്. 15 ദിവസം ആണെങ്കില്‍ 13ആം രാവില്‍ കൊടിക്കൂറയും , പിശാചും ഒരുമിച്ചു എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. 17 ആണെങ്കില്‍ 13 , 14 ,ദിവസങ്ങളില്‍ കൊടിക്കൂറ തന്നെ എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. 15 ആം നാളില്‍ പിശാചിനെ എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും.

15 ആം നാളില്‍ ആണ് മകം പടയണി. നാള് നീക്കത്തില്‍ മാറ്റം വരാറുണ്ട്. അമ്പലക്കോട്ട ആണ് അടിയന്തിര കോലം. അമ്പലത്തിന്റെ മാതൃകയില്‍ വാഴപ്പോളയില്‍ നിര്‍മ്മിയ്ക്കുന്ന രൂപമാണ്‌ അമ്പലക്കോട്ട . അന്ന് കുടംപൂജ കളി, തോത്ത കളി, തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാകും. മകം നാളില്‍ വേലകളി എന്ന വിശേഷപ്പെട്ട ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നു. പടയണി കളത്തില്‍ അന്നം കെട്ട്കാഴ്ചകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് മകം നാളില്‍ ആണ്. വേലകളിയുടെ പിന്നിലായി തുള്ളി കളിയ്ക്കുന്ന വേലയന്നങ്ങള്‍ കാര്‍ഷിക വൃത്തിയുടെ നേര്‍ കാഴ്ചകള്‍ ആണ്. അയ്യയ്യ തെതെതക തീതീ തക തെയ്തോ എന്ന വഞ്ചിപ്പാട്ട് താളത്തില്‍ അമ്പലക്കോട്ട നടയില്‍ എത്തുന്നതോടെ മകം പടയണിക്ക് സമാപനം ആകുന്നു.

പൂരം പടയണി
16 ആം നാളിലാണ്‌ പള്ളി ഭഗവതിയുടെ പിറന്നാളായ പൂരം പടയണി . അന്നത്തെ അടിയന്തിര കോലം ദേവി വാഹനം ആയ സിംഹം ആണ്. താമര ഇലയും, വാഴപ്പോളയും, ചെത്തിപൂവും ഒരുക്കുന്ന വര്‍ണ്ണ വൈവിധ്യങ്ങളുടെ സമ്മേളനത്തില്‍ രാവണന്‍, ഭീമന്‍, യക്ഷി ,തുടങ്ങിയ കോലങ്ങളും അന്നം കെട്ടുകാഴ്ചകളും അമ്പല നടയില്‍ എഴുന്നള്ളുന്നു.

അഭീഷ്ട സിധിയ്ക്കായി ഭക്തര്‍ നേരുന്ന അരയന്നം കെട്ടുകാഴ്ചകളുടെ തൊഴീയ്ക്കലും ഇതോടൊപ്പം നടക്കുന്നു. ദേവീ വാഹനം ആയ സിംഹം നടയില്‍ എഴുന്നള്ളുമ്പോള്‍ താള മേളങ്ങളുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍ ക്ഷേത്ര മുറ്റത്തെ അരയാല്‍ ചുറ്റി വരുന്ന പാനംകൈ പറിച്ചു ഉറഞ്ഞുതുള്ളി ഭക്തര്‍ പടയണിക്കളത്തില്‍ അടിച്ചു പടയണി സമാപിയ്ക്കുന്നു.

ആളൊഴിഞ്ഞ പടയണി പറമ്പില്‍ ആല്‍ച്ചുവട്ടില്‍ നോയമ്പ് എടുത്ത ആള്‍ വിളക്കിതിരിയും, ചോറും വൈക്കുന്നതോടെ പടയണി കളത്തില്‍ നിന്നും ഭഗവതി ശ്രീലകത്തെയ്ക്ക് മടങ്ങുന്നു.

വാ മൊഴിയുടെ പിന്‍ബലത്തില്‍ കാതില്‍ നിന്നും കാതിലേയ്ക്കും കയ്യില്‍ നിന്നും കയ്യിലേയ്ക്കും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ തീവ്രതയാണ് പടയണിയുടെ തനിമ നില നിര്‍ത്തുന്നത്. ഇന്നലെയില്‍ തുടങ്ങി ഇന്നിലൂടെ നാളെയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകുന്ന ഒരു നദി പോലെ അത് തുടരുന്നു .

The Upbeat of “Velyannam Vannita” in Neelamperoor Padayani- A Management Over View.

2010-07-05T06:27:00.003+05:30

Article: Sreedharankutti. P- Neelamperoor

Mountain task with perfection/ exemplary output to any team/organization is always daunting. Our Velyannam (Giant swan) is one of the biggest examples of triumph to the giant task. I would rather relate it with multi-brewing a creation/product with highest perfection. Obviously the Neelamperoorians heart and soul is very much having a deep depth towards Velyannam.To make the velyannam (Giant Swan) in the best suited artistic perfection can be visualized through a practical assessment of the same.

The Highest quality of product is always produced with superb raw materials. Here the natural products are selected in a categorical manner for Velyannam (The Giant swan). This is of course a process of Multi management, Multi product analysation, Employees performance capability and its quality checking.

Multi product analaysation- Velyannam(Giant swan)

All the Neelamperoorians especially take care of velyannam .This is one of the major area and clarification of product management principle in a high end level with multi tasking along-with a cream of people who is having tremendous product knowledge, which is again invariably related to HR process and its precedence.. I am sure that the best lotus leaves, the best plantain, the maker/raw material provider of the skeleton (Velyannam/giant swan) and the using implications (in this point I would be glad to mention about Mr.Karhtikeyan’s effort for a decade towards it) are beautifully blended. Product assessment is done with an effortless technique of Quality work assessment with product finishing method of total views and comments on to it. This also is complementing the Collective/Democratic management and sensing/taking the juice of advice with clarity before committing the action or preparing a Product to the Market.

Employee’s performance capability & its management- Velyannam

A top team comprising of 6 to 8 members are well known in working in velyannam (giant swan). This can be related to selecting/ brooding talent and managing the talent with ease in a high demand and work pressure to a specific time frame. I think especially in this stage, this is gelled with the disciplined way of senior/most knowledgeable with outstanding technique and experience( HR process of Higher level management) . Indirectly managing them with a natural way of humour will make the employee to upgrade and concentrate more on to the product tuning and perfection ( special congratulations to Gopi chetan Vilyadom). When people are cracking jokes and sample/art of mocking at the mistakes is always a deeper thinking process . I am sure that this will keep the work pressure in tandem and output efficiency will increase without doing much effort/pressure to the mind.

Multi Management

The effort of managing altogether the team in the padyani ground in a disciplined way and working cycle is always a mighty man management process. There are no designated leaders and all are managers in their own stem. There are advisors to attract the learning spirit. Bigger corporate sector is having an efficient advisory board which will drive and give input to the Organizational path/view to any project. Velyannam’s beauty is obviously a product output and its policy of perfection which is co-related to process and its value to the market. This is managed in Velyannam at padayani with a serious of process like quality of raw materials , quality of implementation, Quality of managing the talent, quality of employees management and of course with a quality management team. Culmination of artistic, giant task/fulfillment to the Velyannam by vigorous feel of rythematic dance with spiritual feel attached to the same is an Aura Management(my version) . This is a technique which can adapted by the management to build up the completion from its efficient employees and the result of attaining the required feel of result( some of the corporate do it with a success party/achievement party). All through this way an HR process is always a string of managing the scene can be vividly seen while on the process of making velyannam (giant swan).

Launching the Velyannam itself is psycho technique of complete satisfaction in its last movement is co-related to corporate HR policy & Public relations for launching any product. All Neelamperrorians share a bit and piece about Velyannam while sitting in the wooden skeleton of the same is reminding me my version of management principle of composure, cultivation ,evaluation/case study and its impact of the outcome, which will make anybody to strive better and better in future.

There are also endless area to be specified with detailed assessment and process related to the same. This write up is only a juice of Velyannam in total process of Management yardstick.

“Velyannam Vannita Theyyakka Thinthaka”

I sincerely apologize for any kind of misunderstanding or mistakes in this article.

Lovingly, yours Sreedharankutti. P- Neelamperoor

ദേഹിയും ദേഹവും പടയണിയില്‍ ഒരുമിക്കുന്നു

2010-07-04T06:36:00.001+05:30

ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനം കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത് സ്ഥൂലരൂപത്തിലുള്ള ക്ഷേത്രത്തിലെ ഈശ്വരനെ സൂക്ഷ്മരൂപത്തിലുള്ള പരമാല്മ ചൈതന്യത്തിലേക്ക്‌ ദര്‍ശിക്കുക എന്നതാകുന്നു . ഭാരതീയ പൈതൃകം ഋഷിമാരിലൂടെ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുള്ളതും അത് തന്നെ... സ്ഥൂല രൂപത്തിലുള്ള ശരീരത്തിലെ ആല്മാവിനെ കണ്ടെത്തുക എന്നത്... അവനവനെ അറിയാന്‍ പല വിദ്യകള്‍ അവര്‍ നമുക്ക് കാണിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്. സന്യാസത്തിന്‍റെ, കര്‍മത്തിന്‍റെ , ധ്യാനത്തിന്‍റെ , ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ, ഭക്തിയുടെ. ഇതില്‍ ഗ്രഹസ്ഥാശ്രമിക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കര്‍മയോഗത്തിന്‍റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ പടയണിക്കളത്തില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്നു.

നിഷ്കാമകര്‍മം ചെയ്യുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ആല്മനിര്‍വൃതി പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ വയ്യാത്തതാണ്. അത് അനുഭവിച്ചവര്‍ക്കെ അറിയൂ. ഇന്ന് ഞാനുള്‍പ്പെടുന്ന സമൂഹം ആഗ്രഹ പൂര്‍ത്തീകരണത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള പരക്കം പാച്ചിലില്‍ നിഷ്കാമകര്‍മം മറന്നു പോകുന്നു. സമര്‍പ്പണം ഇല്ലാത്ത കര്‍തൃഭാവം ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ മനസ്സില്‍ എന്നും ദുഃഖം നിഴലിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. അസംപ്തൃപ്തിയും അസഹിഷ്ണുതയും മുഖ മുദ്രയാകുന്നു. ഇവിടെയെല്ലാം പടയണിക്കളം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയെ ആകര്‍ഷിക്കുന്നു. കാരണം അവിടെ നടക്കുന്നതെല്ലാം നിഷ്കാമ കര്‍മം തന്നെ. അനില്‍. പി യുടെ മുന്‍ലേഖനത്തില്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുള്ളത് പോലെ തന്നെ ഓരോ പൂരത്തിന്‍റെയും പിറ്റേദിവസം ഉത്രംനാള്‍ മുതല്‍ നീലംപേരൂര്‍ ഗ്രാമത്തിലെ ആബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ തുടങ്ങുന്ന ആല്‍മ സമര്‍പ്പണത്തിലൂടെയുള്ള നിഷ്കാമകര്‍മത്തിന്‍റെ പൂര്‍ത്തീകരണം തന്നെയാണ് അടുത്ത വര്‍ഷത്തെ പൂരം നാളില്‍ ദര്‍ശിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നത്. വെറും ശാരീരിക അധ്വാനം മാത്രമല്ല.

നീലംപേരൂര്‍ കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍

2010-06-27T12:02:00.006+05:30

നീലംപേരൂര്‍ കുട്ടപ്പപണിക്കരും കുന്നക്കാട്ട് എന്‍.പി. പണിക്കരും രചിച്ചു സംഗീതം നല്‍കി നീലംപേരൂര്‍ മുരളീധരകുറുപ്പും സുരേഷ്കുമാറും ചേര്‍ന്ന് ആലപിച്ചു ജ്യോതിഷും ജഗദീഷും ചേര്‍ന്ന് റെക്കോര്‍ഡ്‌ ചെയ്ത ചില കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഇവിടെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.. കേള്‍ക്കുവാനും ഡൌണ്‍ലോഡ്‌ ചെയ്യുവാനും സാധിക്കും.
പാട്ടില്‍ വലതു ക്ലിക്ക് ചെയ്‌താല്‍ ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാം.

ആദിമൂല പൂജിതനെ.....

വന്ദേ ഭവാനീ സതതം.....

വാരിജ വിലോചനെ......

രചന, സംഗീതം: നീലംപേരൂര്‍ കുട്ടപ്പ പണിക്കര്‍
ആലാപനം: മുരളീധരക്കുറുപ്പ് , സുരേഷ്കുമാര്‍, നീലംപേരൂര്‍

ശ്ലോകം: ആദര്‍ശ ദണ്ഡാശ്രിത ...

മംഗളങ്ങള്‍ അരുളേണമേ...

രചന, സംഗീതം: എന്‍.പി. പണിക്കര്‍, കുന്നക്കാട്ട്, നീലംപേരൂര്‍
ആലാപനം: മുരളീധരക്കുറുപ്പ് , സുരേഷ്കുമാര്‍, നീലംപേരൂര്‍

പൂരം പടയണി - എന്‍റെ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്‌

2010-07-03T00:40:00.001+05:30

ലേഖനം: ഗോപാലകൃഷ്ണ പണിക്കര്‍, പരുത്തൂട്ട്‌, നീലംപേരൂര്‍

നീലംപേരൂര്‍ പള്ളിഭഗവതി ദേവിയുടെ തിരുനാളായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം കഴിഞ്ഞു വരുന്ന പൂരം നാളിലാണ്‌ പൂരം പടയണി ആഘോഷിച്ചു വരുന്നത് .

അഭീഷ്ട വരദായനിയായ ദേവിയുടെ ഇഷ്ട വഴിപാടായ അരയന്നം പണിതു ദേവി സന്നിധിയില്‍ സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം. അന്നങ്ങള്‍ ഒന്നേകാല്‍ മുതല്‍ ഏഴേകാല്‍ കോല്‍ വരെ ഉയരത്തില്‍ പണിതീര്‍ത്തു സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. അന്നങ്ങള്‍ കൂടാതെ കഥകളി വേഷ രൂപേണയുള്ള കോലങ്ങള്‍ ആയ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍, അര്‍ജുനനന്‍, കാട്ടാളന്‍, ഭീമന്‍, രാവണന്‍, നാഗയക്ഷി, തുടങ്ങിയവയെയും കൂട്ടത്തില്‍ പൊയ്യാന, സിംഹം, അമ്പലക്കോട്ട എന്നിവയും ചമച്ചു തിരുനടയില്‍ സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു .

ഈ ചടങ്ങുകള്‍ നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുന്‍പ് തുടങ്ങിയതാണെന്ന് മുത്തശ്ശന്‍മാര് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ പറയുന്നത് ഇപ്രകാരം - നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുന്‍പ് ഇരുഭാഗക്കാര് ആയി തിരിഞ്ഞു വാശിയോടു കൂടി ഈ അനുഷ്ഠാനം നടത്തിയിരുന്നു. കാലാന്തരത്തില്‍ അന്നത്തെ ഗുരുവിന്‍റെ ഉപദേശന്വിതം ഏകോദര സഹോദരങ്ങളെ പോലെ എല്ലാവരും കൂടി യോജിച്ചു നിന്ന് ഈ അനുഷ്ഠാനം തുടര്‍ന്ന് പോരുന്നു. അവിട്ടം നാള്‍ മുതല്‍ പതിനാറു ദിവസത്തെ അശ്രാന്ത പരിശ്രമം കൊണ്ടും , ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹത്താലും ഈ സംരംഭം നടത്തിപോരുന്നു.

എന്‍റെ പതിന്നാലാം വയസ്സ് മുതലാണ്‌ ഞാന് പൂരം പണികളില്‍ സജീവം ആകാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അന്ന് വിദ്യാലയത്തില്‍ നിന്ന് വന്നാല്‍ കോലങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി പ്ലാവില കുത്തി കോര്‍ത്ത്‌ കൊടുക്കുവാന്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ ആജ്ഞാപിയ്ക്കുകയും അത് ചെയ്തു തീര്‍ക്കുകയും പതിവായിരുന്നു .

പൂരം നാല്    ഘട്ടങ്ങളിലായാണ് നടത്തുന്നത്. അതില്‍ ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങാണ് കുടംപൂജ കളി. ഗുരുസ്ഥാനത്തു നിന്ന് അന്ന് പാടിയിരുന്നത് യശ:ശരീരന്‍ ആയ ചെറുശേരില്‍ ശങ്കര കുറുപ്പ് ആശാനും, ഇപ്പോഴത്തെ പടയണി ആശാനായ ശ്രീ എ൪തൂട്ടു കൃഷ്ണപിള്ള ആശാനും കൂടി ആയിരുന്നു. ഈ അനുഷ്ഠാനത്തിനു രാഗ താള   മേളങ്ങള്‍ അനിവാര്യമാണ്. കൃഷ്ണപിള്ള ആശാന്‍റെ സമീപം നിന്ന് ഞാനും   ഈ പാട്ടുകള്‍ പാടി പഠിച്ചു. ഏതാണ്ട് 4 വര്‍ഷം കൊണ്ടാണ് എനിയ്ക്ക് ഈ   പാട്ടുകള്‍ ഹൃദിസ്ഥം ആയത്. ഗണപതി സ്തുതിപ്പ്, കുചേലവൃത്തം, സ്യമന്തകം    തുടങ്ങിയ കഥകളാണ് ഇതില്‍   പെടുന്നത്. പടയണി പാട്ടുകള്‍ക്ക് ലിഖിത രൂപം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത് പൂര്‍വികരില്‍ നിന്ന് വായ്ത്താരി   ആയി കിട്ടിയതാണ്. കൃഷ്ണ പിള്ള ആശാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സഹായിയായി എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.    ഇന്ന് വരെ ആ ചടങ്ങ്    നിര്‍വിഘ്നം നടന്നു പോരുന്നു. പൊയ്യാനയെ കെട്ടി ചമ്യ്ക്കുന്നതിലും   പ്രധാനി ശ്രീ കുറുപ്പാശാന്‍ ആയിരുന്നു .

മറ്റു കോലങ്ങള്‍ എല്ലാം തന്നെ നാട്ടിലെ മറ്റു കാരണവന്‍മാര്‍ അവരുടെ സ്വത:സിദ്ധമായ കഴിവനുസരിച്ച് കെട്ടിചമയിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്തു   രാവണന്‍ എന്ന കോലം കെട്ടിചമയിച്ചിരുന്നത് യശ:ശരീരനായ   സുപ്രസിദ്ധ കഥകളി നടന്‍ ശ്രീ കുറിച്ചി   കുഞ്ഞന്‍ പണിക്കരായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കാലശേഷം ഈ കോലം ചമയിച്ചിരുന്നത് യശ:ശരീരനായ സുപ്രസിദ്ധ കഥകളി ഭാഗവതര്‍   നീലംപേരൂര്‍ കുട്ടപ്പപണിക്കര്‍ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹമാണ് എന്നിലേയ്ക്ക് ഈ ഉദ്യമം പകര്‍ന്നു തന്നത്. രാവണന്‍റെ കോലം കെട്ടി ചമയ്ക്കുന്ന ചുമതല     എന്നാല്‍    കഴിയും വിധം ഞാന്‍ നടത്തി   പോരുന്നുണ്ട്.

മേല്‍ വിവരിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം തന്നെ തലമുറ തലമുറ   ആയിട്ട് പകര്‍ന്നു കിട്ടിയതാണ്.

അധ്യാപകന്‍ ആയിരുന്ന വാര്യത് കൊച്ചുപിള്ള ആശാന്‍ നീലംപേരൂര്‍ ദേവിയെ കുറിച്ച്   രചിച്ച കീര്‍ത്തനത്തിന്‍റെ ഏതാനും വരികള്‍ താഴെ കുറിയ്ക്കുന്നു.

അല്ലലിങ്ങു വരുന്നവയൊക്കെയും
തള്ളി നീക്കി അനുഗ്രഹിച്ചീടുവാന്‍
മെല്ലവേ കൃപ ചെയ്ക നീലംപേരൂര്‍
പള്ളി വാഴും മഹേശ്വരി കൈതൊഴാം
ആനന്ദത്തോടഹീശന്‍   മഹേശനും
മാനമേറും ഗണേശനും ശാസ്താവും
ആനന്ദാ൦ബുധി വിഷ്ണുവും താനുമായ്
നീലംപേരൂര്‍ അമരും    ശിവേ തൊഴാം
ഇന്ദ്രപൂജിത പാദ സരോരുഹെ
ചന്ദ്രചൂഡപ്രിയെ ഭുവനേശ്വരി
ചന്ദ്ര ബിംബ സമാനനീ ശങ്കരി
നീലംപേരൂര്‍ അമരും ശിവേ തൊഴാം.

ദേവി ശരണം. ..............................

NEELAMPEROOR PADAYANI - Threats, Responsibilities and Hopes

2010-06-29T23:43:00.017+05:30

Article: ANIL UNNI, Poonthottam, Neelamperoor

It is serene silence well surrounded by thick darkness in our village at about 10pm on the very next day of Thiruvonam in the festive month of chingam (August- September as per English calendar) , A gathering of the village people , coinciding with the rising of a lighted choottu (a handful dry coconut leafs) rhythmically and joyously unites their voice to mark the beginning of padayani-

H –U- Y- Y- O- O- OH!!

Once this joyous outbreak marking the win of light over darkness is immersed in silence, there comes again the most meaningful prayer without uttering a word. One amongst the gathering first calls KOOO- KOOO and is followed by the rest. It is the prayer to the Goddess to protect and bless the society.

This is the drama of the first day of Padayani in Neelamperoor, Hectic activities follow the next 15 days in this Padayani gramam (Village).

The Padayani which comes in every year immediately following the onam, the national festival of God’s own country, is divided in to four stages. The first stage which is the repetition of what is described above is continued in four days. In the next four days there comes Kudakal (A form made in the structure of cone. The outer portion of the middle stem of coconut leaf is circularly bent and the beautiful red chethi flower hanged on it) when this stage comes to an end there is a padayani with function such as Kudambooja (An ancient form of dancing round campfire in the midst of signing of Purana tales) Thothakali ( An aerobolic dance in the form of moving and with the towels by the participants according to the thalam created by percussionists) All the kudas will be brought in front of the Goddess with the support of folk songs.

In the third stage effigies made out of Jack fruit leafs are the centre of attractions.Also this is the first stage in the padayani where human forms visits padayani ground. This stage stretches in to four days and ends with padayani called Plavila Nirthu.

The fourth and final stage is the high end drama where attractive forms are made using items available in the ecological system of the village. The skeleton is made up of normal softwoods, the inner portion of the form made of dry plantain leafs on the penultimate day which is known as Makom Padayani two little swans are brought in procession in the night.

Makom Padayani is famous for the Velakali, a function in which the traditional agricultural folk songs are blended with highest principles of life. It is very important to note here that the Makom nakshathra is a very holy occasion as far as the punja cultivation in the area is considered.

The Grand finale of the padayani is an occaccion for joining together of the entire Village.It is a joining place for people of different age , caste and culture . Padayani contain all these with in depth meaning. The entire village put in its effort from morning till night to complete the colouring art work of the swans and other forms. The outer skin is made using leaf of lotus and the glittering feathers are made using combination of inner soft layers of the plantain stem and chethi flowers. The plantain used for padayani are to be cut only after removing fruits from it, speaks volumes for the eco-friendliness of padayani.

Historians find it difficult to trace out the beginning of this great event. Some connection to the chera rulers with the temple is evident. It is true that before beginning the Padayani the temple administrators take the permission of both the Goddess as well as before the memorial of pallibana perumal- a chera ruler who spent his last days in the village .But arguments are here that Padayani existed even before chera days. The supporting points for the arguments are its similarly with other forms of Padayani in kerala.

Padayani is the festival which is to be identified with Mother Nature the ultimate form of our Goddess. Padayani is not having an existence separated from its Mother. Through this drama called padayani a message is conveyed to the society to shoulder the responsibility of protecting the Mother Nature, which if done will revert back to the humanity through blessings.

Neelamperoor is a village surrounded by punja paddy lands. The life styles prevalent here was conducive in conducting the festival that all the raw materials required were in abundant supply in the past. But as things turned around during last 3 decades or so Padayani is facing its threats form nature itself.

Increase in land value and urbanization is limiting supply of soft timber and other natural essentials. The temple administrators a firm steps to revive a punja land to plant lotus to ensure the availability of lotus leaf recently.

One advantage of the padayani is the strong bond of belief that the villages keep on Her Holiness Palli Bhagavathy even in the changed scenario. Surely it is to be used as means to revive the nature of the village so that the message of padayani is conveyed through generations to come. Yes the onus is on us to handover the torch (chootu) to the next generation safety which only will ensure the bliss of mother nature to its creatures including the human being..

What is PADAYANI??

2010-06-22T10:32:00.011+05:30

Article By: Pindiyath Dinamani, Irinjalakkuda

Padayani,a great religious and cultural event of central Kerala celebrated in Aug/Sept period for 16 days at Neelamperoor,an enchanting village is now attracting tourists,artlovers and pilgrims not only from Kerala,but from all parts of India like ..Sabarimala, Guruvayur etc..this is an old Dravidian religious ritual,an offering to Mother Godess in the temple.The origin dates back to early Christian era,when there were only Kaali temples all over Kerala.The celebration in such temples was marked by ritual dance,mostly martial in nature with vigorous music produced by percussion instruments,the songs praising the battle Godess. Kalamezhuthu,Kavadiyattam, Kummattikali, Mudiyettu, Theyyam,Velakali etc are purely Dravidian in nature.

Padayani belongs to this ancient tradition.In the early period it was following shaktheya rituals .Later the influence of Budhism made it pure Sathwika. The whole of present day Kuttanad,Alapuzha and Pathanamthitta region ..on both sides of Pamba river had several Budhists Viharas till 8th Century AD.It is Budhists who introduced festivals,Arattu(bathing of the diety in holy waters, Naga worship etc .Later Palli Bana Perumal,the Chera Emperor who settled and died at Neelamperoor reformed Padayani and promoted Martial arts and Padayani.Padayani is now an offering to the Mother Godess Palliyil Bhagavathy ,his family diety brought from Perinnanam near Kodungallur,the Chera Capital city.All fine arts and art forms are blended harmoniously. Everything used here to make offerings like Big and small Swans( not shakethaya fowl or goats pl note).decorations.Temple elephant,the kolams (three dimensional effigies ) are made purely from materials collected fresh from nature like flowers leaves,and stems of arecanut.banana plants.coconut trees etc.Nothing artificial not even pigments are used.The dedicated cheerful selfsurrender service of hundreds of villagers day and night produce wonders..captivating in all aspects.The readers should not misunderstand this as some sort of ancent tribal,primitive.aboriginal ritual or festival.

The song sung at the end of the festival Velakali is nothing but Kundalini Yoga and highest philosophy coached in simple Malayalam similies etc.Those who participate in this endeavour are all highly eduacted..no distinction of caste or religion.The local Christians mingle and cooperate in everything there..The DEVI Godess idol is an elegant lady looking at the mirror held in her hand.Perhaps she is asking all of us to look into ourselves to know the truth..This Padayani Mirror shows you the unique culture of Kerala handed down from generation to generation through centuries,inculcating all that is truth,goodness and beauty..SathyamShivam,Sundaram..Here we Neelamperoor brothers and sisters invite you all to our Padayani event.We solicit your Blessings and cooperation to make it a roaring success.

Neelamperoor Padayani : “A Miracle Of Magnificent Management With Spontaneous Spiritual MESSMELIGHT”

2010-06-30T23:42:00.004+05:30

Article: Sreedharankutti. P- Neelamperoor

Padayani is a form of just art? Is it a form/way of expressing the fruitful enjoyment of hardship? Is it just a spiritual custom which is just been followed with natural artistic excellence embedded with rhythm because of historical precedence?.There are certain questions coming to my mind which can be bright full through certain facts which I have noticed. Creative culminations are customary ritual to the masses. But the hiding management system in this mechanism which is having a lively heart is delightful.

While assessing, feeling, experiencing Neelamperoor padayani , is a different state of mind which is making our life “More Meaningful. The ego erasing technology which is mixed-up with Man Management philosophy is at utmost perfection for these 16 days of beautiful/memorable days in Neelamperoor.
Collective effort without hue and cry which will see there in Administration to Public relations and HR management is a modern day case study which is a learning leaf for, even the corporates for creating /adopting the ‘Aura tool of Management’ to make the principle and steps to generate more value and quality output from the manpower.

Neelamperoor padayani has itsown field of positive effect in the localites which is a part of ritual/belief. The efforts which is taken into perfect utilisation is basically designed deeply at an early age of each and every Neelamperooreans. I think the man-hours maximum output and usage is categorically capitalised. The positive power extraction is managed with meticulous technique of Aura/divine. I think while relating to so many aspects of padayani will make a modern day book of good management which will be popular for corporate sectors. Our Energy utilisation co-related with ritual act is a combination of skill & Management.

I wish to do a detailed article on to it with a specific book designed for Neelamperoor Padayani & its micro management. Hope my “Neelamperoor Amma” (The divine mother of Neelamperoor) will bless me with lot of wisdom to proceed.

“I sincerely apologize for any kind of misunderstanding or mistakes in this article”.

Lovingly, yours : - Sreedharankutti. P- Neelamperoor

എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്റെ ഹൃദയത്തുടിപ്പ്‌

2009-03-08T02:03:00.003+05:30

""നാട്യപ്രധാനം നഗരം ദരിദ്രം

നാട്ടിന്‍പുറം നന്മകളാല്‍ സമൃദ്ധം "".......

എന്ന ചൊല്ല് അന്വര്ധമാക്കുന്ന നന്മകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമമാണ് നീലമ്പേരൂര്‍ . അവിടെയാണ് ഞാന്‍ ജനിച്ചതും , വളര്‍ന്നതും , ഇപ്പോള്‍ താമസിയ്ക്കുന്നതും ...... ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ ഹൃദയ ഭാഗത്തായി കുടികൊള്ളുന്ന നീലമ്പേരൂര്‍ പള്ളിഭഗവതി ക്ഷേത്രമുണ്ട് . ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സമീപത്തു താമസിയ്ക്കുന്ന എനിയ്ക്ക്, ക്ഷേത്രത്തിലെ ആഘോഷങ്ങളായിരുന്നു ബാല്യകലത്തിലെ പ്രധാന ആകര്‍ഷണം എന്ന് പറയാതെ വയ്യ. ആണ്ടുതോറും വരുന്ന 10 ദിവസത്തെ ഉത്സവം , ആ 10 ദിവസവും ഞാനും ,കൂട്ടുകാരും അമ്പലതില്‍ത്തന്നെ ആയിരുന്നു. അതിനുമപ്പുറം ഈ ഗ്രാമവാസികളുടെ മുഴുവന്‍ ഹൃദയത്തുടിപ്പായി കടന്നുവരുന്ന ഒരു ആഘോഷം ഉണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തില്‍. അതാണ് പൂരം പടയണി ......

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തില്‍ ഈ പടയണിക്ക് വളരെ പ്രാധാന്യമുണ്ട് . കാരണം സ്നേഹവും , കൂട്ടായ്മയും , സൌഹൃദവും എല്ലാം നഷ്ടമയിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടതിലാണല്ലൊ ഇന്ന് നമ്മള്‍ ജീവിയ്ക്കുന്നത് . ഇന്നത്തെ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ ഒന്നിനും സമയം തികയുന്നില്ല എന്നതാണ് പരാതി . എന്നാല്‍ നമുക്ക് ധാരാളം സമയമുണ്ട്, എന്ന് തെളിയിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒരു സ്വാര്‍ത്ഥ ചിന്തയുമില്ലാതെ , ദേവീ ചൈതന്യത്തെ മനസ്സില്‍ ആവാഹിച്ചുകൊന്ട് മനുഷ്യര്‍ ഒത്തുചേരുന്നു പടയണിക്കളത്തില്‍ .........

ഓണം കഴിഞ്ഞാല്‍ 16 ദിവസങ്ങള്‍ പിന്നെ അമ്പലത്തിന്ടെ പരിസരം നീലമ്പേരൂര്‍ നിവാസികളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് നിറയും . അന്നങ്ങളും ,കോലങ്ങളും ( ഭീമന്‍ ,രാവണന്‍ , നാഗയക്ഷി ....) കെട്ടിച്ചമയിച്ചു പൂരം നാളില്‍ ദേവിയുടെ തിരുനടയില്‍ സമര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ ഓരോ വ്യക്തിയും തന്നാല്‍ കഴിയും വിധം സഹകരിയ്ക്കാറുണ്ട്. പണ്ട് പടയണിക്ക് സ്ത്രീകള്‍ വെറും കാഴ്ചക്കാരെ ഉള്ളൂ .. കാലം മാറുമ്പോള്‍ എല്ലാം മാറുമല്ലോ . ഇന്ന് സ്ത്രീകളും പടയണിയുടെ ഭാഗഭക്കുകളാണ് . എങ്ങനെ എന്നല്ലേ?

അന്നങ്ങളുടെ അവസാന ഘട്ടം പണികള്‍ പൂ ചിറമ്പുകുത്തല്‍ ആണ് . പൂരത്തിന്റെ തലേന്നാള്‍ മകം ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് നാട്ടിലെ മഹിളകളെല്ലാം അമ്പലത്തിന്റെ ഊട്ടുപുരയില്‍ ഒത്തുചേര്‍ന്നു പൂചിരമ്പ് കുത്താറുണ്ട് . പണ്ട്‌ ഇതും പുരുഷന്മാരുടെ കുത്തകാവകാശമായിരുന്നു . പക്ഷെ ഇന്ന് അന്നങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടിയപ്പോള്‍ ചിറമ്പുകളും അനേകം വേണമല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ചിറമ്പുകുത്തല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ലഭിച്ചു. വഴപ്പോളയില്‍ ചെത്തിപ്പൂവ് ഈര്‍ക്കിലുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് വരിവരിയായി ഉറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നു. അരയന്നങ്ങളുടെ ശരീരം താമര ഇലകള്‍ കൊണ്ട് മൂടുന്നു. ആ ഹരിത വര്‍ണത്തില്‍ , ഈ പൂച്ചിറമ്പുകള് വരിവരിയായി പൂവാണികള്‍ കൊണ്ട് ഉറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നു. ഹരിത, ധവള , അരുണ വര്‍ണങ്ങള്‍ ഇവിടെ സമ്മേളിക്കുന്നു .... ആര്‍ക്കും നയനാനന്ദകരമായ ഒരു വര്ണ്ണക്കൂട്ടയ്മയാണ് അത് .. ഒരു ക്രിത്രിമാത്വവുമില്ലാതെ , പ്രകൃതിയിലെ വസ്തുക്കള്‍ അതുപോലെ കോര്ത്തിണക്കുന്നതു കൊണ്ടാവാം ഈ കെട്ടുകാഴ്ചകള്‍ക്ക് ഇത്രയേറെ ഭങ്ങി വന്നത് .

അവിട്ടം മുതല്‍ 16 രാത്രികളിലും ക്ഷേത്രത്തില്‍ പടയണിയുണ്ട് . പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കാണാന്‍ സാധിയ്ക്കുന്നത് ഇതില്‍ 4 ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം. അതായതു കുടനിര്‍ത്തു , പ്ലാവില നിര്‍ത്ത്‌ , മകം പടയണി ,പൂരം പടയണി. അന്നങ്ങളും, മറ്റുകൊലങ്ങളും എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന മകം, പൂരം പടയണി , കഴിഞ്ഞാല്‍ കുറെ ദിവസതെയ്ക്കുകൂടി നീലമ്പേരൂര്‍ ഗ്രാമം ശബ്ദ മുഖരിതമാണ് . അതായത് നാട്ടിലെ പുരുഷ പ്രജകള്‍ വൈകുന്നേരം ഒത്തുകൂടും ഈ കോലങ്ങളുടെ ചട്ടത്തില്‍ . എന്തിനെന്നല്ലേ ???? പൂരതെക്കുറിച്ചുള്ള അവലോകനം , പൂരത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കുവയ്ക്കല്‍ , അങ്ങനെ ഒരു വെടിവട്ടത്തിനും പൂരക്കളം സാക്ഷിയാകാറുണ്ട്‌ .....

എന്തായാലും മനുഷ്യനും , പ്രകൃതിയും സമ്മേളിക്കുന്ന ഈ പടയണി ഒരുതവണ കണ്ട ആര്‍ക്കും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു അനുഭവം തന്നെ ആകും ഇത് എന്നത് നിസ്സംശയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഈ കുറിപ്പ് അവസ്നിപ്പിയ്ക്കട്ടെ .